19 अग॰ 2026

श्रीशुक्लयजुर्वेदीय रुद्राष्टाध्यायी

 

श्रीशुक्लयजुर्वेदीय रुद्राष्टाध्यायी

॥ ॐ श्री गणेशाय नमः ॥

मङ्गलाचरणम्

सरस्वती नमस्तुभ्यं वरदे कामरुपिणी।
विद्यारम्भं करिष्यामि सिद्धिर्भवतु मे सदा।। अथ ध्यानम् - ध्यायेन्नित्यं महेशं रजतगिरिनिभं चारु चन्द्रवतंसम् । रत्नाकल्पोज्ज्वलाङ्गं परशुमृगवराभीतिहस्तं प्रसन्नम् ॥ १॥ पद्मासीनं समन्तात्स्तुतममरगणैर्व्याघ्रकृतिं वसानम् । विश्वाद्यं विश्ववन्द्यं निखिलभयहरं पञ्चवक्त्रं त्रिनेत्रम् ॥ २॥

अथ प्रथमोऽध्यायः ।

हरिः ॐ गणानां त्वा गणपतिꣳ हवामहे प्रियाणां त्वा प्रियपतिꣳ हवामहे निधीनां त्वा निधिपतिꣳ हवामहे वसो मम । आहमजानि गर्भधमा त्वमजासि गर्भधम् ॥ १॥ गायत्री त्रिष्टुब्जगत्यनुष्टुप्पङ्क्त्या सह । बृहत्युष्णिहा ककुप्सूचीभिः शम्यन्तु त्वा ॥ २॥ द्विपदायाश्चतुष्पदास्त्रिपदायाश्चषट्पदाः । विच्छन्दा याश्च सच्छन्दाः सूचीभिः शम्यन्तु त्वा ॥ ३॥ सहस्तोमाः सहच्छन्दस आवृतः सहप्रमा ऋषयः सप्त दैव्याः । पूर्वेषां पन्थामनुदृश्य धीरा अन्वालेभिरे रथ्यो न रश्मीन् ॥ ४॥ (शिवसङ्कल्पसूक्तम् ।) यज्जाग्रतो दूरमुदैति दैवं तदु सुप्तस्य तथैवैति । दूरङ्गमं ज्योतिषां ज्योतिरेकं तन्मे मनः शिवसङ्कल्पमस्तु ॥ १॥ येन कर्माण्यपसो मनीषिणो यज्ञे कृण्वन्ति विदथेषु धीराः । यदपूर्वं यक्षमन्तः प्रजानां तन्मे मनः शिवसङ्कल्पमस्तु ॥ २॥ यत्प्रज्ञानमुत चेतो धृतिश्च यज्ज्योतिरन्तरमृतं प्रजासु । यस्मान्नऽऋते किं चन कर्म क्रियते तन्मे मनः शिवसङ्कल्पमस्तु ॥ ३॥ येनेदं भूतं भुवनं भविष्यत्परिगृहीतममृतेन सर्वम् । येन यज्ञस्तायते सप्तहोता तन्मे मनः शिवसङ्कल्पमस्तु ॥ ४॥ यस्मिन्नृचः साम यजूꣳषि यस्मिन् प्रतिष्ठिता रथनाभाविवाराः । यस्मिꣳश्चित्तꣳ सर्वमोतं प्रजानां तन्मे मनः शिवसङ्कल्पमस्तु ॥ ५॥ सुषारथिरश्वानिव यन्मनुष्यान्नेनीयतेऽभीशुभिर्वाजिन इव । हृत्प्रतिष्ठं यदजिरं जविष्ठं तन्मे मनः शिवसङ्कल्पमस्तु ॥ ६॥ इति रुद्रे प्रथमोऽध्यायः ॥ १॥

अथ द्वितीयोऽध्यायः ।

(पुरुषसूक्तम् ।) हरिः ॐ सहस्रशीर्षा पुरुषः सहस्राक्षः सहस्रपात् । स भूमिꣳ सर्वतः स्पृत्वात्यतिष्ठद्दशाङ्गुलम् ॥ १॥ पुरुष एवेदꣳ सर्वं यद्भूतं यच्च भाव्यम् । उतामृतत्वस्येशानो यदन्नेनातिरोहति ॥ २॥ एतावानस्य महिमातो ज्यायाँश्च पूरुषः । पादोऽस्य विश्वा भूतानि त्रिपादस्यामृतं दिवि ॥ ३॥ त्रिपादूर्ध्व उदैत्पुरुषः पादोऽस्येहाभवत्पुनः । ततो विष्वङ् व्यक्रामत्साशनानशने अभि ॥ ४॥ ततो विराडजायत विराजो अधि पूरुषः । स जातो अत्यरिच्यत पश्चाद्भूमिमथो पुरः ॥ ५॥ तस्माद्यज्ञात्सर्वहुतः सम्भृतं पृषदाज्यम् । पशूँस्ताँश्चक्रे वायव्यानारण्या ग्राम्याश्च ये ॥ ६॥ तस्माद्यज्ञात्सर्वहुत ऋचः सामानि जज्ञिरे । छन्दाꣳसि जज्ञिरे तस्माद्यजुस्तस्मादजायत ॥ ७॥ तस्मादश्वा अजायन्त ये के चोभयादतः । गावो ह जज्ञिरे तस्मात्तस्माज्जाता अजावयः ॥ ८॥ तं यज्ञं बर्हिषि प्रौक्षन्पुरुषं जातमग्रतः । तेन देवा अयजन्त साध्या ऋषयश्च ये ॥ ९॥ यत्पुरुषं व्यदधुः कतिधा व्यकल्पयन् । मुखं किमस्यासीत् किं बाहू कावूरु पादा उच्येते ॥ १०॥ (किमूरु) ब्राह्मणोऽस्य मुखमासीद्बाहू राजन्यः कृतः । ऊरु तदस्य यद्वैश्यः पद्भ्याꣳ शूद्रो अजायत ॥ ११॥ चन्द्रमा मनसो जातश्चक्षोः सूर्यो अजायत । श्रोत्राद्वायुश्च प्राणश्च मुखादग्निरजायत ॥ १२॥ नाभ्या आसीदन्तरिक्षꣳ शीर्ष्णो द्यौः समवर्तत । पद्भ्यां भूमिर्दिशः श्रोत्रात्तथा लोकाँ२ ॥ अकल्पयन् ॥ १३॥ यत्पुरुषेण हविषा देवा यज्ञमतन्वत । वसन्तोऽस्यासीदाज्यं ग्रीष्म इध्मः शरद्धविः ॥ १४॥ सप्तास्यासन्परिधयस्त्रिःसप्त समिधः कृताः । देवा यद्यज्ञं तन्वाना अबध्नन् पुरुषं पशुम् ॥ १५॥ यज्ञेन यज्ञमयजन्त देवास्तानि धर्माणि प्रथमान्यासन् । ते ह नाकं महिमानः सचन्त यत्र पूर्वे साध्याः सन्ति देवाः ॥ १६॥ अद्भ्यः सम्भृतः पृथिव्यै रसाच्च विश्वकर्मणः समवर्तताग्रे । तस्य त्वष्टा विदधद्रूपमेति तन्मर्त्यस्य देवत्वमाजानमग्रे ॥ १७॥ वेदाहमेतं पुरुषं महान्तमादित्यवर्णं तमसः परस्तात् । तमेव विदित्वाऽति मृत्युमेति नान्यः पन्था विद्यतेऽयनाय ॥ १८॥ प्रजापतिश्चरति गर्भे अन्तरजायमानो बहुधा वि जायते । तस्य योनिं परिपश्यन्ति धीरास्तस्मिन्ह तस्थुर्भुवनानि विश्वा ॥ १९॥ यो देवेभ्य आतपति यो देवानां पुरोहितः । पूर्वो यो देवेभ्यो जातो नमो रुचाय ब्राह्मये ॥ २०॥ रुचं ब्राह्म्यं जनयन्तो देवा अग्रे तदब्रुवन् । यस्त्वैवं ब्राह्मणो विद्यात्तस्य देवा असन्वशे ॥ २१॥ श्रीश्च ते लक्ष्मीश्च पत्न्यावहोरात्रे पार्श्वे नक्षत्राणि रूपमश्विनौ व्यात्तम् । इष्णन्निषाणामुं म इषाण सर्वलोकं म इषाण ॥ २२॥ इति रुद्रे द्वितीयोऽध्यायः ॥ २॥

अथ तृतीयोऽध्यायः ।

(अप्रतिरथसूक्तम् ।) हरिः ॐ आशुः शिशानो वृषभो न भीमो घनाघनः क्षोभणश्चर्षणीनाम् । संक्रन्दनोऽनिमिष एकवीरः शतꣳ सेना अजयत्साकमिन्द्रः ॥ १॥ संक्रन्दनेनाऽनिमिषेण जिष्णुना युत्कारेण दुश्च्यवनेन धृष्णुना । तदिन्द्रेण जयत तत्सहध्वं युधो नर इषुहस्तेन वृष्णा ॥ २॥ स इषुहस्तैः स निषङ्गिभिर्वशी सꣳस्रष्टा स युध इन्द्रो गणेन । सꣳसृष्टजित्सोमपा बाहुशर्ध्युग्रधन्वा प्रतिहिताभिरस्ता ॥ ३॥ बृहस्पते परिदीया रथेन रक्षोहामित्राँ२ अपबाधमानः । प्रभञ्जन्त्सेनाः प्रमृणो युधा जयन्नस्माकमेध्यविता रथानाम् ॥ ४॥ बलविज्ञायः स्थविरः प्रवीरः सहस्वान्वाजी सहमान उग्रः । अभिवीरो अभिसत्वा सहोजा जैत्रमिन्द्र रथमातिष्ठ गोवित् ॥ ५॥ गोत्रभिदं गोविदं वज्रबाहुं जयन्तमज्म प्रमृणन्तमोजसा । इमꣳ सजाता अनु वीरयध्वमिन्द्रꣳ सखायो अनु सꣳरभध्वम् ॥ ६॥ अभि गोत्राणि सहसा गाहमानोऽदयो वीरः शतमन्युरिन्द्रः । दुश्च्यवनः पृतनाषाडयुध्योऽस्माकꣳ सेना अवतु प्र युत्सु ॥ ७॥ इन्द्र आसां नेता बृहस्पतिर्दक्षिणा यज्ञः पुर एतु सोमः । देवसेनानामभिभञ्जतीनां जयन्तीनां मरुतो यन्त्वग्रम् ॥ ८॥ इन्द्रस्य वृष्णो वरुणस्य राज्ञ आदित्यानां मरुताꣳ शर्ध उग्रम् । महामनसां भुवनच्यवानां घोषो देवानां जयतामुदस्थात् ॥ ९॥ उद्धर्षय मघवन्नायुधान्युत्सत्वनां मामकानां मनाꣳसि । उद्वृत्रहन्वाजिनां वाजिनान्युद्रथानां जयतां यन्तु घोषाः ॥ १०॥ अस्माकमिन्द्रः समृतेषु ध्वजेष्वस्माकं या इषवस्ता जयन्तु । अस्माकं वीरा उत्तरे भवन्त्वस्माँ२ उ देवा अवता हवेषु ॥ ११॥ अमीषां चित्तं प्रतिलोभयन्ती गृहाणाङ्गान्यप्वे परेहि । अभि प्रेहि निर्दह हृत्सु शोकैरन्धेनामित्रास्तमसा सचन्ताम् ॥ १२॥ अवसृष्टा परापत शरव्ये ब्रह्मसꣳशिते । गच्छामित्रान्प्रपद्यस्व मामीषाङ्कञ्चनोच्छिषः ॥ १३॥ प्रेता जयता नर इन्द्रो वः शर्म यच्छतु । उग्रा वः सन्तु बाहवोऽनाधृष्या यथासथ ॥ १४॥ असौ या सेना मरुतः परेषामभ्यैति न ओजसा स्पर्धमाना । तां गूहत तमसाऽपव्रतेन यथामी अन्यो अन्यं न जानन् ॥ १५॥ यत्र बाणाः सम्पतन्ति कुमारा विशिखा इव । तन्न इन्द्रो बृहस्पतिरदितिः शर्म यच्छतु विश्वाहा शर्म यच्छतु ॥ १६॥ मर्माणि ते वर्मणा छादयामि सोमस्त्वा राजाऽमृतेनानुवस्ताम् । उरोर्वरीयो वरुणस्ते कृणोतु जयन्तं त्वानु देवा मदन्तु ॥ १७॥ इति रुद्रे तृतीयोऽध्यायः ॥ ३ ॥  

अथ चतुर्थोऽध्यायः ।

(सौरसूक्तम् / सूर्यसूक्तम् / मित्रसूक्तम् / मैत्रसूक्तम् ।) हरिः ॐ विभ्राड्बृहत्पिबतु सोम्यं मध्वायुर्दधद्यज्ञपतावविह्रुतम् । वातजूतो यो अभिरक्षति त्मना प्रजाः पुपोष पुरुधा वि राजति ॥ १॥ उदु त्यं जातवेदसं देवं वहन्ति केतवः । दृशे विश्वाय सूर्यम् ॥ २॥ येना पावक चक्षसा भुरण्यन्तं जनाँ२ ॥ अनु । त्वं वरुण पश्यसि ॥ ३॥ दैव्यावध्वर्यू आगतꣳ रथेन सूर्यत्वचा । मध्वा यज्ञꣳ समञ्जाथे । तं प्रत्नथाऽयं वेनश्चित्रं देवानाम् ॥ ४॥ तं प्रत्नथा पूर्वथा विश्वथेमथा ज्येष्ठतातिं बर्हिषदꣳस्वर्विदम् । प्रतीचीनं वृजनं दोहसे धुनिमाशुं जयन्तमनु यासु वर्धसे ॥ ५॥ अयं वेनश्चोदयत्पृश्निगर्भा ज्योतिर्जरायू रजसो विमाने । इममपाꣳसङ्गमे सूर्यस्य शिशुंन विप्रा मतिभी रिहन्ति ॥ ६॥ चित्रं देवानामुदगादनीकं चक्षुर्मित्रस्य वरुणस्याग्नेः । आप्रा द्यावापृथिवी अन्तरिक्षꣳ सूर्य आत्मा जगतस्तस्थुषश्च ॥ ७॥ आ न इडाभिर्विदथे सुशस्ति विश्वानरः सविता देव एतु । अपि यथा युवानो मत्सथा नो विश्वं जगदभिपित्वे मनीषा ॥ ८॥ यदद्य कच्च वृत्रहन्नुदगा अभि सूर्य । सर्वं तदिन्द्र ते वशे ॥ ९॥ तरणिर्विश्वदर्शतो ज्योतिष्कृदसि सूर्य । विश्वमा भासि रोचनम् ॥ १०॥ तत्सूर्यस्य देवत्वं तन्महित्वं मध्या कर्तोर्विततꣳ सं जभार । यदेदयुक्त हरितः सधस्थादाद्रात्री वासस्तनुते सिमस्मै ॥ ११॥ तन्मित्रस्य वरुणस्याभिचक्षे सूर्यो रूपं कृणुते द्योरुपस्थे । अनन्तमन्यद्रुशदस्य पाजः कृष्णमन्यद्धरितः सं भरन्ति ॥ १२॥ बण्महाँ२ ॥ असि सूर्य बडादित्य महाँ२ ॥ असि । महस्ते सतो महिमा पनस्यतेऽद्धा देव महाँ२ ॥ असि ॥ १३॥ बट् सूर्य श्रवसा महाँ२ ॥ असि । सत्रा देव महाँ२ ॥ असि । मह्ना देवानामसुर्यः पुरोहितो विभु ज्योतिरदाभ्यम् ॥ १४॥ श्रायन्त इव सूर्यं विश्वेदिन्द्रस्य भक्षत । वसूनि जाते जनमान ओजसा प्रति भागं न दीधिम ॥ १५॥ अद्या देवा उदिता सूर्यस्य निरꣳहसः पिपृता निरवद्यात् । तन्नो मित्रो वरुणो मामहन्तामदितिः सिन्धुः पृथिवी उत द्यौः ॥ १६॥ आ कृष्णेन रजसा वर्तमानो निवेशयन्नमृतं मर्त्यं च । हिरण्ययेन सविता रथेना देवो याति भुवनानि पश्यन् ॥ १७॥ इति रुद्रे चतुर्थोऽध्यायः ॥ ४ ॥  

अथ पञ्चमोऽध्यायः ।

(रुद्रसूक्तम् / नीलसूक्तम् ।) हरिः ॐ नमस्ते रुद्र मन्यव उतो त इषवे नमः । बाहुभ्यामुत ते नमः ॥ १॥ या ते रुद्र शिवा तनूरघोराऽपापकाशिनी । तया नस्तन्वा शन्तमया गिरिशन्ताभि चाकशीहि ॥ २॥ यामिषुं गिरिशन्त हस्ते बिभर्ष्यस्तवे । शिवां गिरित्र तां कुरु मा हिꣳसीः पुरुषं जगत् ॥ ३॥ शिवेन वचसा त्वा गिरिशाऽच्छावदामसि । यथा नः सर्वमिज्जगदयक्ष्मꣳ सुमना असत् ॥ ४॥ अध्यवोचदधिवक्ता प्रथमो दैव्यो भिषक् । अहीꣳश्च सर्वाञ्जम्भयन्त्सर्वाश्च यातुधान्योऽधराचीः परासुव ॥ ५॥ असौ यस्ताम्रो अरुण उत बभ्रुः सुमङ्गलः । ये चैनꣳ रुद्रा अभितो दिक्षु श्रिताः सहस्रशोऽवैषाꣳ हेड ईमहे ॥ ६॥ असौ योऽवसर्पति नीलग्रीवो विलोहितः । उतैनं गोपा अदृश्रन्नदृश्रन्नुदहार्यः स दृष्टो मृडयाति नः ॥ ७॥ नमोऽस्तु नीलग्रीवाय सहस्राक्षाय मीढुषे । अथो ये अस्य सत्वानोऽहं तेभ्योऽकरं नमः ॥ ८॥ प्रमुञ्च धन्वनस्त्वमुभयोरार्त्न्योर्ज्याम् । याश्च ते हस्त इषवः परा ता भगवो वप ॥ ९॥ विज्यं धनुः कपर्दिनो विशल्यो बाणवाँ२ ॥ उत । अनेशन्नस्य या इषव आभुरस्य निषङ्गधिः ॥ १०॥ या ते हेतिर्मीढुष्टम हस्ते बभूव ते धनुः । तयास्मान्विश्वतस्त्वमयक्ष्मया परिभुज ॥ ११॥ परि ते धन्वनो हेतिरस्मान्वृणक्तु विश्वतः । अथो य इषुधिस्तवारे अस्मन्निधेहि तम् ॥ १२॥ अवतत्य धनुष्ट्वꣳ सहस्राक्ष शतेषुधे । निशीर्य शल्यानां मुखा शिवो नः सुमना भव ॥ १३॥ नमस्त आयुधायानातताय धृष्णवे । उभाभ्यामुत ते नमो बाहुभ्यां तव धन्वने ॥ १४॥ मा नो महान्तमुत मा नो अर्भकं मा न उक्षन्तमुत मा न उक्षितम् । मा नो वधीः पितरं मोत मातरं मा नः प्रियास्तन्वो रुद्र रीरिषः ॥ १५॥ मा नस्तोके तनये मा न आयुषि मा नो गोषु मा नो अश्वेषु रीरिषः । मा नो वीरान् रुद्र भामिनो वधीर्हविष्मन्तः सदमित्त्वा हवामहे ॥ १६॥ नमो हिरण्यबाहवे सेनान्ये दिशां च पतये नमो नमो वृक्षेभ्यो हरिकेशेभ्यः पशूनां पतये नमो नमः शष्पिञ्जराय त्विषीमते पथीनां पतये नमो नमो हरिकेशायोपवीतिने पुष्टानां पतये नमः ॥ १७॥ नमो बभ्लुशाय व्याधिनेऽन्नानां पतये नमो नमो भवस्य हेत्यै जगतां पतये नमो नमो रुद्रायाततायिने क्षेत्राणां पतये नमो नमः सूतायाहन्त्यै वनानां पतये नमः ॥ १८॥ नमो रोहिताय स्थपतये वृक्षाणां पतये नमो नमो भुवन्तये वारिवस्कृतायौषधीनां पतये नमो नमो मन्त्रिणे वाणिजाय कक्षाणां पतये नमो नम उच्चैर्घोषायाक्रन्दयते पत्तीनां पतये नमः ॥ १९॥ नमः कृत्स्नायतया धावते सत्वनां पतये नमो नमः सहमानाय निव्याधिन आव्याधिनीनां पतये नमो नमो निषङ्गिणे ककुभाय स्तेनानां पतये नमो नमो निचेरवे परिचरायारण्यानां पतये नमः ॥ २०॥ नमो वञ्चते परिवञ्चते स्तायूनां पतये नमो नमो निषङ्गिण इषुधिमते तस्कराणां पतये नमो नमः सृकायिभ्यो जिघाꣳसद्भ्यो मुष्णतां पतये नमो नमोऽसिमद्भ्यो नक्तञ्चरद्भ्यो विकृन्तानां पतये नमः ॥ २१॥ नम उष्णीषिणे गिरिचराय कुलुञ्चानां पतये नमो नम इषुमद्भ्यो धन्वायिभ्यश्च वो नमो नम आतन्वानेभ्यः प्रतिदधानेभ्यश्च वो नमो नम आयच्छद्भ्योऽस्यद्भ्यश्च वो नमः ॥ २२॥ नमो विसृजद्भ्यो विध्यद्भ्यश्च वो नमो नमः स्वपद्भ्यो जाग्रद्भ्यश्च वो नमो नमः शयानेभ्य आसीनेभ्यश्च वो नमो नमस्तिष्ठद्भ्यो धावद्भ्यश्च वो नमः ॥ २३॥ नमः सभाभ्यः सभापतिभ्यश्च वो नमो नमोऽश्वेभ्योऽश्वपतिभ्यश्च वो नमो नम आव्याधिनीभ्यो विविध्यन्तीभ्यश्च वो नमो नम उगणाभ्यस्तृꣳहतीभ्यश्च वो नमः ॥ २४॥ नमो गणेभ्यो गणपतिभ्यश्च वो नमो नमो व्रातेभ्यो व्रातपतिभ्यश्च वो नमो नमो गृत्सेभ्यो गृत्सपतिभ्यश्च वो नमो नमो विरूपेभ्यो विश्वरूपेभ्यश्च वो नमः ॥ २५॥ नमः सेनाभ्यः सेनानिभ्यश्च वो नमो नमो रथिभ्यो अरथेभ्यश्च वो नमो नमः क्षत्तृभ्यः संग्रहीतृभ्यश्च वो नमो नमो महद्भ्यो अर्भकेभ्यश्च वो नमः ॥ २६॥ नमस्तक्षभ्यो रथकारेभ्यश्च वो नमो नमः कुलालेभ्यः कर्मारेभ्यश्च वो नमो नमो निषादेभ्यः पुञ्जिष्टेभ्यश्च वो नमो नमः श्वनिभ्यो मृगयुभ्यश्च वो नमः ॥ २७॥ नमः श्वभ्यः श्वपतिभ्यश्च वो नमो नमो भवाय च रुद्राय च नमः शर्वाय च पशुपतये च नमो नीलग्रीवाय च शितिकण्ठाय च ॥ २८॥ नमः कपर्दिने च व्युप्तकेशाय च नमः सहस्राक्षाय च शतधन्वने च नमो गिरिशयाय च शिपिविष्टाय च नमो मीढुष्टमाय चेषुमते च ॥ २९॥ नमो ह्रस्वाय च वामनाय च नमो बृहते च वर्षीयसे च नमो वृद्धाय च सवृधे च नमोऽग्र्याय च प्रथमाय च ॥ ३०॥ नम आशवे चाजिराय च नमः शीघ्र्याय च शीभ्याय च नम ऊर्म्याय चावस्वन्याय च नमो नादेयाय च द्वीप्याय च ॥ ३१॥ नमो ज्येष्ठाय च कनिष्ठाय च नमः पूर्वजाय चापरजाय च नमो मध्यमाय चापगल्भाय च नमो जघन्याय च बुध्न्याय च ॥ ३२॥ नमः सोभ्याय च प्रतिसर्याय च नमो याम्याय च क्षेम्याय च नमः श्लोक्याय चावसान्याय च नम उर्वर्याय च खल्याय च ॥ ३३॥ नमो वन्याय च कक्ष्याय च नमः श्रवाय च प्रतिश्रवाय च नम आशुषेणाय चाशुरथाय च नमः शूराय चावभेदिने च ॥ ३४॥ नमो बिल्मिने च कवचिने च नमो वर्मिणे च वरूथिने च नमः श्रुताय च श्रुतसेनाय च नमो दुन्दुभ्याय चाहनन्याय च ॥ ३५॥ नमो धृष्णवे च प्रमृशाय च नमो निषङ्गिणे चेषुधिमते च नमस्तीक्ष्णेषवे चायुधिने च नमः स्वायुधाय च सुधन्वने च ॥ ३६॥ नमः स्रुत्याय च पथ्याय च नमः काट्याय च नीप्याय च नमः कुल्याय च सरस्याय च नमो नादेयाय च वैशन्ताय च ॥ ३७॥ नमः कूप्याय चावट्याय च नमो वीध्र्याय चातप्याय च नमो मेघ्याय च विद्युत्याय च नमो वर्ष्याय चावर्ष्याय च ॥ ३८॥ नमो वात्याय च रेष्म्याय च नमो वास्तव्याय च वास्तुपाय च नमः सोमाय च रुद्राय च नमस्ताम्राय चारुणाय च ॥ ३९॥ नमः शङ्गवे च पशुपतये च नम उग्राय च भीमाय च नमोऽग्रेवधाय च दूरेवधाय च नमो हन्त्रे च हनीयसे च नमो वृक्षेभ्यो हरिकेशेभ्यो नमस्ताराय ॥ ४०॥ नमः शम्भवाय च मयोभवाय च नमः शङ्कराय च मयस्कराय च नमः शिवाय च शिवतराय च ॥ ४१॥ नमः पार्याय चावार्याय च नमः प्रतरणाय चोत्तरणाय च नमस्तीर्थ्याय च कूल्याय च नमः शष्प्याय च फेन्याय च ॥ ४२॥ नमः सिकत्याय च प्रवाह्याय च नमः किꣳशिलाय च क्षयणाय च नमः कपर्दिने च पुलस्तये च नम इरिण्याय च प्रपथ्याय च ॥ ४३॥ नमो व्रज्याय च गोष्ठ्याय च नमस्तल्प्याय च गेह्याय च नमो हृदय्याय च निवेष्प्याय च नमः काट्याय च गह्वरेष्ठाय च ॥ ४४॥ नमः शुष्क्याय च हरित्याय च नमः पाꣳसव्याय च रजस्याय च नमो लोप्याय चोलप्याय च नम ऊर्व्याय च सूर्व्याय च ॥ ४५॥ नमः पर्णाय च पर्णशदाय च नम उद्गुरमाणाय चाभिघ्नते च नम आखिदते च प्रखिदते च नमः इषुकृद्भ्यो धनुष्कृद्भ्यश्च वो नमो नमो वः किरिकेभ्यो देवानाꣳ हृदयेभ्यो नमो विचिन्वत्केभ्यो नमो विक्षिणत्केभ्यो नम आनिर्हतेभ्यः ॥ ४६॥ द्रापे अन्धसस्पते दरिद्रं नीललोहित । आसां प्रजानामेषां पशूनां मा भेर्मा रोङ्भो च नः किञ्चनाममत् ॥ ४७॥ इमा रुद्राय तवसे कपर्दिने क्षयद्वीराय प्रभरामहे मतीः । यथा शमसद्द्विपदे चतुष्पदे विश्वं पुष्टं ग्रामे अस्मिन्ननातुरम् ॥ ४८॥ या ते रुद्र शिवा तनूः शिवा विश्वाहा भेषजी । शिवा रुतस्य भेषजी तया नो मृड जीवसे ॥ ४९॥ परि नो रुद्रस्य हेतिर्वृणक्तु परि त्वेषस्य दुर्मतिरघायोः । अव स्थिरा मघवद्भ्यस्तनुष्व मीढ्वस्तोकाय तनयाय मृड ॥ ५०॥ मीढुष्टम शिवतम शिवो नः सुमना भव । परमे वृक्ष आयुधं निधाय कृत्तिं वसान आचर पिनाकं बिभ्रदागहि ॥ ५१॥ विकिरिद्र विलोहित नमस्ते अस्तु भगवः । यास्ते सहस्रꣳ हेतयोऽन्यमस्मन्निवपन्तु ताः ॥ ५२॥ सहस्राणि सहस्रशो बाह्वोस्तव हेतयः । तासामीशानो भगवः पराचीना मुखा कृधि ॥ ५३॥ असंख्याता सहस्राणि ये रुद्रा अधि भूम्याम् । तेषाꣳ सहस्रयोजनेऽव धन्वानि तन्मसि ॥ ५४॥ अस्मिन्महत्यर्णवेऽन्तरिक्षे भवा अधि । तेषाꣳ सहस्रयोजनेऽव धन्वानि तन्मसि ॥ ५५॥ नीलग्रीवाः शितिकण्ठा दिवꣳ रुद्रा उपश्रिताः । तेषाꣳ सहस्रयोजनेऽव धन्वानि तन्मसि ॥ ५६॥ नीलग्रीवाः शितिकण्ठाः शर्वा अधः क्षमाचराः । तेषाꣳ सहस्रयोजनेऽव धन्वानि तन्मसि ॥ ५७॥ ये वृक्षेषु शष्पिञ्जरा नीलग्रीवा विलोहिताः । तेषाꣳ सहस्रयोजनेऽव धन्वानि तन्मसि ॥ ५८॥ ये भूतानामधिपतयो विशिखासः कपर्दिनः । तेषाꣳ सहस्रयोजनेऽव धन्वानि तन्मसि ॥ ५९॥ ये पथां पथिरक्षय ऐलबृदा आयुर्युधः । तेषाꣳ सहस्रयोजनेऽव धन्वानि तन्मसि ॥ ६०॥ ये तीर्थानि प्रचरन्ति सृकाहस्ता निषङ्गिणः । तेषाꣳ सहस्रयोजनेऽव धन्वानि तन्मसि ॥ ६१॥ येऽन्नेषु विविध्यन्ति पात्रेषु पिबतो जनान् । तेषाꣳ सहस्रयोजनेऽव धन्वानि तन्मसि ॥ ६२॥ य एतावन्तश्च भूयाꣳसश्च दिशो रुद्रा वितस्थिरे । तेषाꣳ सहस्रयोजनेऽव धन्वानि तन्मसि ॥ ६३॥ नमोऽस्तु रुद्रेभ्यो ये दिवि येषां वर्षमिषवस्तेभ्यो दश प्राचीर्दश दक्षिणा दश प्रतीचीर्दशोदीचीर्दशोर्ध्वास्तेभ्यो नमो अस्तु ते नोऽवन्तु ते नो मृडयन्तु ते यं द्विष्मो यश्च नो द्वेष्टि तमेषां जम्भे दध्मः ॥ ६४॥ नमोऽस्तु रुद्रेभ्यो येऽन्तरिक्षे येषां वात इषवस्तेभ्यो दश प्राचीर्दश दक्षिणा दश प्रतीचीर्दशोदीचीर्दशोर्ध्वास्तेभ्यो नमो अस्तु ते नोऽवन्तु ते नो मृडयन्तु ते यं द्विष्मो यश्च नो द्वेष्टि तमेषां जम्भे दध्मः ॥ ६५॥ नमोऽस्तु रुद्रेभ्यो ये पृथिव्यां येषामन्नमिषवस्तेभ्यो दश प्राचीर्दश दक्षिणा दश प्रतीचीर्दशोदीचीर्दशोर्ध्वास्तेभ्यो नमो अस्तु ते नोऽवन्तु ते नो मृडयन्तु ते यं द्विष्मो यश्च नो द्वेष्टि तमेषां जम्भे दध्मः ॥ ६६॥ इति रुद्रे पञ्चमोऽध्यायः ॥ ५॥

अथ षष्ठोऽध्यायः ।

(महच्छिर / सोमस्तवन / त्र्यम्बक यजनम् ।) हरिः ॐ वयꣳसोम व्रते तव मनस्तनूषु बिभ्रतः । प्रजावन्तः सचेमहि ॥ १॥ एष ते रुद्र भागः सह स्वस्राऽम्बिकया तं जुषस्व स्वाहैष ते रुद्र भाग आखुस्ते पशुः ॥ २॥ अव रुद्रमदीमह्यव देवं त्र्यम्बकम् । यथा नो वस्यसस्करद्यथा नः श्रेयसस्करद्यथा नो व्यवसाययात् ॥ ३॥ भेषजमसि भेषजं गवेऽश्वाय पुरुषाय भेषजम् । सुखं मेषाय मेष्यै ॥ ४॥ त्र्यम्बकं यजामहे सुगन्धिं पुष्टिवर्धनम् । उर्वारुकमिव बन्धनान्मृत्योर्मुक्षीय माऽमृतात् । त्र्यम्बकं यजामहे सुगन्धिं पतिवेदनम् । उर्वारुकमिव बन्धनादितो मुक्षीय मामुतः ॥ ५॥ एतत्ते रुद्रावसं तेन परो मूजवतोऽतीहि । अवततधन्वा पिनाकावसः कृत्तिवासा अहिꣳसन्नः शिवोऽतीहि ॥ ६॥ त्र्यायुषं जमदग्नेः कश्यपस्य त्र्यायुषम् । यद्देवेषु त्र्यायुषं तन्नो अस्तु त्र्यायुषम् ॥ ७॥ शिवो नामासि स्वधितिस्ते पिता नमस्ते अस्तु मा मा हिꣳसीः । निवर्तयाम्यायुषेऽन्नाद्याय प्रजननाय रायस्पोषाय सुप्रजास्त्वाय सुवीर्याय ॥ ८॥ इति रुद्रे षष्ठोऽध्यायः ॥ ६॥

अथ सप्तमोऽध्यायः ।

अथ जटाऽध्याय । हरिः ॐ उग्रश्च भीमश्च ध्वान्तश्च धुनिश्च । सासह्वांश्चाभियुग्वा च विक्षिपः स्वाहा ॥ १॥ अग्निꣳ हृदयेनाशनिꣳ हृदयाग्रेण पशुपतिं कृत्स्नहृदयेन भवं यक्ना । शर्वं मतस्नाभ्यामीशानं मन्युना महादेवमन्तः पर्शव्येनोग्रं देवं वनिष्ठुना वसिष्ठहनुः शिङ्गीनि कोश्याभ्याम् ॥ २॥ उग्रं ल्लोहितेन मित्रꣳ सौव्रत्येन रुद्रं दौर्व्रत्येनेन्द्रं प्रक्रीडेन मरुतो बलेन साध्यान्प्रमुदा । भवस्य कण्ठ्यꣳ रुद्रस्यान्तः पार्श्व्यं महादेवस्य यकृच्छर्वस्य वनिष्ठुः पशुपतेः पुरीतत् ॥ ३॥ लोमभ्यः स्वाहा लोमभ्यः स्वाहा त्वचे स्वाहा त्वचे स्वाहा लोहिताय स्वाहा लोहिताय स्वाहा मेदोभ्यः स्वाहा मेदोभ्यः स्वाहा । माꣳसेभ्यः स्वाहा माꣳसेभ्यः स्वाहा स्नावभ्यः स्वाहा स्नावभ्यः स्वाहा अस्थभ्यः स्वाहा अस्थभ्यः स्वाहा मज्जभ्यः स्वाहा मज्जभ्यः स्वाहा । रेतसे स्वाहा पायवे स्वाहा ॥ ४॥ आयासाय स्वाहा प्रायासाय स्वाहा संयासाय स्वाहा वियासाय स्वाहोद्यासाय स्वाहा । शुचे स्वाहा शोचते स्वाहा शोचमानाय स्वाहा शोकाय स्वाहा ॥ ५॥ तपसे स्वाहा तप्यते स्वाहा तप्यमानाय स्वाहा तप्ताय स्वाहा घर्माय स्वाहा । निष्कृत्यै स्वाहा प्रायश्चित्त्यै स्वाहा भेषजाय स्वाहा ॥ ६॥ यमाय स्वाहान्तकाय स्वाहा मृत्यवे स्वाहा ब्रह्मणे स्वाहा ब्रह्महत्यायै स्वाहा । विश्वेभ्यो देवेभ्यः स्वाहा द्यावापृथिवीभ्याꣳ स्वाहा ॥ ७॥ इति रुद्रे सप्तमोऽध्यायः ॥ ७॥

अथ अष्टमोऽध्यायः ।

(चमकप्रश्नः ।) हरिः ॐ वाजश्च मे प्रसवश्च मे प्रयतिश्च मे प्रसितिश्च मे धीतिश्च मे क्रतुश्च मे स्वरश्च मे श्लोकश्च मे श्रवश्च मे श्रुतिश्च मे ज्योतिश्च मे स्वश्च मे यज्ञेन कल्पन्ताम् ॥ १॥ प्राणश्च मेऽपानश्च मे व्यानश्च मेऽसुश्च मे चित्तं च म आधीतं च मे वाक् च मे मनश्च मे चक्षुश्च मे श्रोत्रं च मे दक्षश्च मे बलं च मे यज्ञेन कल्पन्ताम् ॥ २॥ ओजश्च मे सहश्च म आत्मा च मे तनूश्च मे शर्म च मे वर्म च मेऽङ्गानि च मेऽस्थीनि च मे परूꣳषि च मे शरीराणि च म आयुश्च मे जरा च मे यज्ञेन कल्पन्ताम् ॥ ३॥ ज्यैष्ठ्यं च म आधिपत्यं च मे मन्युश्च मे भामश्च मेऽमश्च मेऽम्भश्च मे जेमा च मे महिमा च मे वरिमा च मे प्रथिमा च मे वर्षिमा च मे द्राघिमा च मे वृद्धं च मे वृद्धिश्च मे यज्ञेन कल्पन्ताम् ॥ ४॥ सत्यं च मे श्रद्धा च मे जगच्च मे धनं च मे विश्वं च मे महश्च मे क्रीडा च मे मोदश्च मे जातं च मे जनिष्यमाणं च मे सूक्तं च मे सुकृतं च मे यज्ञेन कल्पन्ताम् ॥ ५॥ ऋतं च मेऽमृतं च मेऽयक्ष्मं च मेऽनामयच्च मे जीवातुश्च मे दीर्घायुत्वं च मेऽनमित्रं च मेऽभयं च मे सुखं च मे शयनं च मे सूषाश्च मे सुदिनं च मे यज्ञेन कल्पन्ताम् ॥ ६॥ यन्ता च मे धर्ता च मे क्षेमश्च मे धृतिश्च मे विश्वं च मे महश्च मे संविच्च मे ज्ञात्रं च मे सूश्च मे प्रसूशच मे सीरं च मे लयश्च मे यज्ञेन कल्पन्ताम् ॥ ७॥ शं च मे मयश्च मे प्रियं च मेऽनुकामश्च मे कामश्च मे सौमनसश्च मे भगश्च मे द्रविणं च मे भद्रं च मे श्रेयश्च मे वसीयश्च मे यशश्च मे यज्ञेन कल्पन्ताम् ॥ ८॥ ऊर्क्च मे सूनृता च मे पयश्च मे रसश्च मे घृतं च मे मधु च मे सग्धिश्च मे सपीतिश्च मे कृषिश्च मे वृष्टिश्च मे जैत्रं च म औद्भिद्यं च मे यज्ञेन कल्पन्ताम् ॥ ९॥ रयिश्च मे रायश्च मे पुष्टं च मे पुष्टिश्च मे विभु च मे प्रभु च मे पूर्णं च मे पूर्णतरं च मे कुयवं च मेऽक्षितं च मेऽन्नं च मेऽक्षुच्च मे यज्ञेन कल्पन्ताम् ॥ १०॥ वित्तं च मे वेद्यं च मे भूतं च मे भविष्यच्च मे सुगं च मे सुपथ्यं च म ऋद्धं च म ऋद्धिश्च मे क्लृप्तं च मे क्लृप्तिश्च मे मतिश्च मे सुमतिश्च मे यज्ञेन कल्पन्ताम् ॥ ११॥ व्रीहयश्च मे यवाश्च मे माषाश्च मे तिलाश्च मे मुद्राश्च मे खल्वाश्च मे प्रियङ्गवश्च मेऽणवश्च मे श्यामाकाश्च मे नीवाराश्च मे गोधूमाश्च मे मसूराश्च मे यज्ञेन कल्पन्ताम् ॥ १२॥ अश्मा च मे मृत्तिका च मे गिरयश्च मे पर्वताश्च मे सिकताश्च मे वनस्पतयश्च मे हिरण्यं च मेऽयश्च मे श्यामं च मे लोहं च मे सीसं च मे त्रपु च मे यज्ञेन कल्पन्ताम् ॥ १३॥ अग्निश्च म आपश्च मे वीरुधश्च म ओषधयश्च मे कृष्टपच्याश्च मेऽकृष्टपच्याश्च मे ग्राम्याश्च मे पशव आरण्याश्च मे वित्तं च मे वित्तिश्च मे भूतं च मे भूतिश्च मे यज्ञेन कल्पन्ताम् ॥ १४॥ वसु च मे वसतिश्च मे कर्म च मे शक्तिश्च मेऽर्थश्च म एमश्च म इत्या च मे गतिश्च मे यज्ञेन कल्पन्ताम् ॥ १५॥ अग्निश्च म इन्द्रश्च मे सोमश्च म इन्द्रश्च मे सविता च म इन्द्रश्च मे सरस्वती च म इन्द्रश्च मे पूषा च म इन्द्रश्च मे बृहस्पतिश्च म इन्द्रश्च मे यज्ञेन कल्पन्ताम् ॥ १६॥ मित्रश्च म इन्द्रश्च मे वरुणश्च म इन्द्रश्च मे धाता च म इन्द्रश्च मे त्वष्टा च म इन्द्रश्च मे मरुतश्च म इन्द्रश्च मे विश्वे च मे देवा इन्द्रश्च मे यज्ञेन कल्पन्ताम् ॥ १७॥ पृथिवी च म इन्द्रश्च मेऽन्तरिक्षं च म इन्द्रश्च मे द्यौश्च म इन्द्रश्च मे समाश्च म इन्द्रश्च मे नक्षत्राणि च म इन्द्रश्च मे दिशश्च म इन्द्रश्च मे यज्ञेन कल्पन्ताम् ॥ १८॥ अꣳशुश्च मे रश्मिश्च मेऽदाभ्यश्च मेऽधिपतिश्च म उपाꣳशुश्च मेऽन्तर्यामश्च म ऐन्द्रवायवश्च मे मैत्रावरुणश्च म आश्विनश्च मे प्रतिप्रस्थानश्च मे शुक्रश्च मे मन्थी च मे यज्ञेन कल्पन्ताम् ॥ १९॥ आग्रयाणश्च मे वैश्वदेवश्च मे ध्रुवश्च मे वैश्वानरश्च म ऐन्द्राग्नश्च मे महावैश्वदेश्च मे मरुत्वतीयाश्च मे निष्केवल्यश्च मे सावित्रश्च मे सारस्वतश्च मे पात्नीवतश्च मे हारियोजनश्च मे यज्ञेन कल्पन्ताम् ॥ २०॥ स्रुचश्च मे चमसाश्च मे वायव्यानि च मे द्रोणकलशश्च मे ग्रावाणश्च मेऽधिषवणे च मे पूतभृच्च म आधवनीयश्च मे वेदिश्च मे बर्हिश्च मेऽवभृतश्च मे स्वगाकारश्च मे यज्ञेन कल्पन्ताम् ॥ २१॥ अग्निश्च मे घर्मश्च मेऽर्कश्च मे सूर्यश्च मे प्राणश्च मेऽश्वमेधश्च मे पृथिवी च मेऽदितिश्च मे दितिश्च मे द्यौश्च मेऽङ्गुलय: शक्वरयो दिशश्च मे यज्ञेन कल्पन्ताम् ॥ २२॥ व्रतं च म ऋतवश्च मे तपश्च मे संवत्सरश्च मे अहोरात्रे ऊर्वष्ठीवे बृहद्रथन्तरे च मे यज्ञेन कल्पन्ताम् ॥ २३॥ एका च मे तिस्रश्च मे तिस्रश्च मे पञ्च च मे पञ्च च मे सप्त च मे सप्त च मे नव च मे नव च म एकादश च म एकादश च मे त्रयोदश च मे त्रयोदश च मे पञ्चदश च मे पञ्चदश च मे सप्तदश च मे सप्तदश च मे नवदश च मे नवदश च म एकविꣳशतिश्च म एकविꣳशतिश्च मे त्रयोविꣳशतिश्च मे त्रयोविꣳशतिश्च मे पञ्चविꣳशतिश्च मे पञ्चविꣳशतिश्च मे सप्तविꣳशतिश्च मे प्तविꣳशतिश्च मे नवविꣳशतिश्च मे नवविꣳशतिश्च म एकत्रिꣳशच्च म एकत्रिꣳशच्च मे त्रयस्त्रिꣳशच्च मे यज्ञेन कल्पन्ताम् ॥ २४॥ चतस्रश्च मेऽष्टौ च मेऽष्टौ च मे द्वादश च मे द्वादश च मे षोडश च मे षोडश च मे विꣳशतिश्च मे विꣳशतिश्च मे चतुर्विꣳशतिश्च मे चतुर्विꣳशतिश्च मेऽष्टाविꣳशतिश्च मेऽष्टाविꣳशतिश्च मे द्वात्रिꣳशच्च मे द्वात्रिꣳशच्च मे षट्त्रिꣳशच्च मे षट्त्रिꣳशच्च मे चत्वारिꣳशच्च मे चत्वारिꣳशच्च मे चतुश्चत्वारिꣳशच्च मे चतुश्चत्वारिꣳशच्च मेऽष्टाचत्वारिꣳशच्च मे यज्ञेन कल्पन्ताम् ॥ २५॥ त्र्यविश्च मे त्र्यवी च मे दित्यवाट् च मे दित्यौही च मे पञ्चाविश्च मे पञ्चावी च मे त्रिवत्सश्च मे त्रिवत्सा च मे तुर्यवाट् च मे तुर्यौही च मे यज्ञेन कल्पन्ताम् ॥ २६॥ पष्ठवाट् च मे पष्ठौही च म उक्षा च मे वशा च म ऋषभश्च मे वेहच्च मेऽनड्वांश्च मे धेनुश्च मे यज्ञेन कल्पन्ताम् ॥ २७॥ वाजाय स्वाहा प्रसवाय स्वाहाऽपिजाय स्वाहा क्रतवे स्वाहा वसवे स्वाहाऽहर्पतये स्वाहाह्ने मुग्धाय स्वाहा मुग्धाय वैनꣳशिनाय स्वाहा विनशिन आन्त्यायनाय स्वाहान्त्याय भौवनाय स्वाहा भुवनस्य पतये स्वाहाधिपतये स्वाहा प्रजापतये स्वाहा । इयं ते राण्मित्राय यन्ताऽसि यमन ऊर्जे त्वा वृष्ट्यै त्वा प्रजानां त्वाधिपत्याय ॥ २८॥ आयुर्यज्ञेन कल्पतां प्राणो यज्ञेन कल्पतां चक्षुर्यज्ञेन कल्पताꣳश्रोत्रं यज्ञेन कल्पतां वाग्यज्ञेन कल्पतां मनो यज्ञेन कल्पतामात्मा यज्ञेन कल्पतां ब्रह्मा यज्ञेन कल्पतां ज्योतिर्यज्ञेन कल्पतां स्वर्यज्ञेन कल्पतां पृष्ठं यज्ञेन कल्पतां यज्ञो यज्ञेन कल्पताम् । स्तोमश्च यजुश्च ऋक् च साम च बृहच्च रथन्तरं च । स्वर्देवा अगन्मामृता अभूम प्रजापतेः प्रजा अभूम वेट् स्वाहा ॥ २९॥ इति रुद्रेऽष्टमोऽध्यायः ॥ ८॥

अथ शान्त्यध्यायः ।

हरिः ॐ ऋचं वाचं प्रपद्ये मनो यजुः प्रपद्ये साम प्राणं प्रपद्ये चक्षुः श्रोत्रं प्रपद्ये । वागोजः सहौजो मयि प्राणापानौ ॥ १॥ यन्मे छिद्रं चक्षुषो हृदयस्य मनसो वातितृण्णं बृहस्पतिर्मे तद्दधातु । शं नो भवतु भुवनस्य यस्पतिः ॥ २॥ भूर्भुवः स्वः तत्सवितुर्वरेण्यं भर्गो देवस्य धीमहि । धियो यो नः प्रचोदयात् ॥ ३॥ कया नश्चित्र आभुवदूती सदावृधः सखा । कया शचिष्ठया वृता ॥ ४॥ कस्त्वा सत्यो मदानां मꣳहिष्ठो मत्सदन्धसः । दृढा चिदारुजे वसु ॥ ५॥ अभी षु णः सखीनामविता जरितॄणाम् । शतं भवास्यूतिभिः ॥ ६॥ कया त्वं न ऊत्याभि प्रमन्दसे वृषन् । कया स्तोतृभ्य आभर ॥ ७॥ इन्द्रो विश्वस्य राजति । शं नो अस्तु द्विपदे शं चतुष्पदे ॥ ८॥ शं नो मित्र: शं वरुणः शं नो भवत्वर्यमा । शं न इन्द्रो बृहस्पतिः शं नो विष्णुरुरुक्रमः ॥ ९॥ शं नो वातः पवताꣳ शं नस्तपतु सूर्यः । शं नः कनिक्रदद्देवः पर्जन्यो अभिवर्षतु ॥ १०॥ अहानि शं भवन्तु नः शꣳ रात्रीः प्रतिधीयताम् । शं न इन्द्राग्नी भवतामवोभिः शं न इन्द्रावरुणा रातहव्या । शं न इन्द्रापूषणा वाजसातौ शमिन्द्रासोमा सुविताय शं योः ॥ ११॥ शं नो देवीरभिष्टय आपो भवन्तु पीतये । शं योरभिस्रवन्तु नः ॥ १२॥ स्योना पृथिवि नो भवानृक्षरा निवेशनी । यच्छा नः शर्म सप्रथाः ॥ १३॥ आपो हि ष्ठा मयोभुवस्ता न ऊर्जे दधातन । महे रणाय चक्षसे ॥ १४॥ यो वः शिवतमो रसस्तस्य भाजयतेह नः । उशतीरिव मातरः ॥ १५॥ तस्मा अरं गमाम वो यस्य क्षयाय जिन्वथ । आपो जनयथा च नः ॥ १६॥ द्यौ: शान्तिरन्तरिक्षꣳ शान्तिः पृथिवी शान्तिरापः शान्तिरोषधयः शान्तिः । वनस्पतयः शान्तिर्विश्वे देवाः शान्तिर्ब्रह्म शान्तिः सर्वꣳ शान्तिः शान्तिरेव शान्तिः सा मा शान्तिरेधि ॥ १७॥ दृते दृꣳह मा मित्रस्य मा चक्षुषा सर्वाणि भूतानि समीक्षन्ताम् । मित्रस्याहं चक्षुषा सर्वाणि भूतानि समीक्षे । मित्रस्य चक्षुषा समीक्षामहे ॥ १८॥ दृते दृꣳह मा मित्रस्य मा चक्षुषा सर्वाणि भूतानि समीक्षन्ताम् । ज्योक्ते सन्दृशि जीव्यासं ज्योक्ते सन्दृशि जीव्यासम् ॥ १९॥ नमस्ते हरसे शोचिषे नमस्ते अस्त्वर्चिषे । अन्याँस्ते अस्मत्तपन्तु हेतयः पावको अस्मभ्यꣳ शिवो भव ॥ २०॥ नमस्ते अस्तु विद्युते नमस्ते स्तनयित्नवे । नमस्ते भगवन्नस्तु यतः स्वः समीहसे ॥ २१॥ यतो यतः समीहसे ततो नो अभयं कुरु । शं नः कुरु प्रजाभ्योऽभयं नः पशुभ्यः ॥ २२॥ सुमित्रिया न आप ओषधयः सन्तु दुर्मित्रियास्तस्मै सन्तुयोऽस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मः ॥ २३॥ तच्चक्षुर्देवहितं पुरस्ताच्छुक्रमुच्चरत् । पश्येम शरदः शतं जीवेम शरदः शतꣳ श‍ृणुयाम शरदः शतं प्रब्रवाम शरदः शतमदीनाः स्याम शरदः शतं भूयश्च शरदः शतात् ॥ २४॥ इति रुद्रे शान्त्यध्यायः ॥ ९॥

अथ स्वस्तिप्रार्थनामन्त्रः ।

हरिः ॐ ॐ स्वस्ति न इन्द्रो वृद्धश्रवाः । स्वस्ति नः पूषा विश्ववेदाः । स्वस्ति नस्तार्क्ष्यो अरिष्टनेमिः । स्वस्ति नो बृहस्पतिर्दधातु ॥ १॥ ॐ पयः पृथिव्यां पय ओषधीषु पयो दिव्यन्तरिक्षे पयो धाः । पयस्वतीः प्रदिशः सन्तु मह्यम् ॥ २॥ ॐ विष्णो रराटमसि विष्णोः श्नप्त्रे स्थो विष्णोः स्यूरसि विष्णोर्ध्रुवोऽसि । वैष्णवमसि विष्णवे त्वा ॥ ३॥ ॐ अग्निर्देवता वातो देवता सूर्यो देवता चन्द्रमा देवता वसवो देवता रुद्रा देवतादित्या देवता मरुतो देवता विश्वेदेवा देवता बृहस्पतिर्देवतेन्द्रो देवता वरुणो देवता ॥ ४॥ ॐ सद्योजातं प्रपद्यामि सद्योजाताय वै नमो नमः । भवे भवे नातिभवे भवस्व माम् । भवोद्भवाय नमः ॥ ५॥ वामदेवाय नमो ज्येष्ठाय नमः श्रेष्ठाय नमो रुद्राय नमः कालाय नमः कलविकरणाय नमो बलविकरणाय नमो बलाय नमो बलप्रमथनाय नमः सर्वभूतदमनाय नमो मनोन्मनाय नमः ॥ ६॥ अघोरेभ्योऽथ घोरेभ्यो घोरघोरतरेभ्यः । सर्वेभ्यः सर्व शर्वेभ्यो नमस्तेऽस्तु रुद्ररूपेभ्यः ॥ ७॥ (सर्वतः शर्व सर्वेभ्यो) तत्पुरुषाय विद्महे महादेवाय धीमहि । तन्नो रुद्रः प्रचोदयात् ॥ ८॥ ईशानस्सर्वविद्यानामीश्वरः सर्वभूतानाम् । ब्रह्माधिपतिर्ब्रह्मणोऽधिपतिर्ब्रह्मा शिवो मेऽस्तु सदाशिवोम् ॥ ९॥ ॐ शिवो नामासि स्वधितिस्ते पिता नमस्ते अस्तु मा मा हिꣳसीः । निवर्तयाम्यायुषेऽन्नाद्याय प्रजननाय रायस्पोषाय सुप्रजास्त्वाय सुवीर्याय ॥ १०॥ ॐ विश्वानि देव सवितर्दुरितानि परासुव । यद्भद्रं तन्न आसुव ॥ ११॥ ॐ द्यौः शान्तिरन्तरिक्षꣳ शान्तिः पृथिवी शान्तिरापः शान्तिरोषधयः शान्तिः । वनस्पतयः शान्तिर्विश्वेदेवाः शान्तिर्ब्रह्म शान्तिः सर्वꣳ शान्तिः शान्तिरेव शान्तिः सा मा शान्तिरेधि ॥ १२॥ ॐ सर्वेषां वा एष वेदानाꣳरसो यत्सामः । सर्वेषामेवैनमेतद् वेदानाꣳ रसेनाभिषिञ्चति ॥ १३॥ ॐ शान्तिः शान्तिः शान्तिः ॥ अनेन श्री रुद्राभिषेककर्मणा श्री भवानीशङ्कर महारुद्राः प्रीयतां न मम । इति श्रीशुक्लयजुर्वेदीय रुद्राष्टाध्यायी समाप्ता । ॥ ॐ साम्ब सदाशिवार्पणमस्तु ॥

17 अग॰ 2026

संस्कृत-शब्दरूपाणि — भाग ३

 

📚 संस्कृत-शब्दरूपाणि — भाग ३

तत्, यत्, किम् तथा इदम् — सर्वनामशब्दानां विस्तृतम् अध्ययनम्

॥ सर्वनामज्ञानं वाक्यनिर्माणस्य आधारः ॥

प्रियाः विद्यार्थिनः!

पूर्वयोः भागयोः वयं राम, हरि, गुरु, पितृ, नदी, माता, फल, मधु इत्यादीनां शब्दानां रूपाणि पठितवन्तः।

अधुना वयं संस्कृतभाषायाः अत्यन्तं महत्त्वपूर्णान् शब्दान् पठिष्यामः—

तत्, यत्, किम्, इदम्।

एते शब्दाः सर्वनामशब्दाः सन्ति।

 सर्वनामं किम्?

यः शब्दः संज्ञाशब्दस्य स्थाने प्रयुज्यते, सः सर्वनामशब्दः इति कथ्यते।

उदाहरणम्—

रामः विद्यालयं गच्छति। रामः पठति।

अत्र “रामः” इति शब्दस्य पुनः पुनः प्रयोगः भवति।

वयं वदामः—

रामः विद्यालयं गच्छति। सः पठति।

अत्र “सः” इति शब्दः “रामः” इत्यस्य स्थाने प्रयुक्तः अस्ति।

अतः “सः” सर्वनामशब्दः अस्ति।

प्रथमः विभागः — “तत्” शब्दः

तत् शब्दस्य अर्थः सामान्यतः—

सः / सा / वह / वह वस्तु / that

“तत्” शब्दः त्रिषु लिङ्गेषु प्रयुज्यते।

🔵 पुल्लिङ्गम्

विभक्तिःएकवचनम्द्विवचनम्बहुवचनम्
प्रथमासःतौते
द्वितीयातम्तौतान्
तृतीयातेनताभ्याम्तैः
चतुर्थीतस्मैताभ्याम्तेभ्यः
पञ्चमीतस्मात्ताभ्याम्तेभ्यः
षष्ठीतस्यतयोःतेषाम्
सप्तमीतस्मिन्तयोःतेषु
सम्बोधनम्———

उदाहरणानि

सः बालकः अस्ति।

अहं तम् पश्यामि।

तेन सह गच्छामि।

तस्मै पुस्तकं ददामि।

तस्य नाम रामः अस्ति।

तस्मिन् गृहे बालकः अस्ति।

“तत्” — स्त्रीलिङ्गम्

विभक्तिःएकवचनम्द्विवचनम्बहुवचनम्
प्रथमासातेताः
द्वितीयाताम्तेताः
तृतीयातयाताभ्याम्ताभिः
चतुर्थीतस्यैताभ्याम्ताभ्यः
पञ्चमीतस्याःताभ्याम्ताभ्यः
षष्ठीतस्याःतयोःतासाम्
सप्तमीतस्याम्तयोःतासु

उदाहरणानि

सा बालिका अस्ति।

अहं तां पश्यामि।

तया सह गच्छामि।

तस्यै पुस्तकं ददामि।

तस्याः नाम सीता अस्ति।

“तत्” — नपुंसकलिङ्गम्

विभक्तिःएकवचनम्द्विवचनम्बहुवचनम्
प्रथमातत्तेतानि
द्वितीयातत्तेतानि
तृतीयातेनताभ्याम्तैः
चतुर्थीतस्मैताभ्याम्तेभ्यः
पञ्चमीतस्मात्ताभ्याम्तेभ्यः
षष्ठीतस्यतयोःतेषाम्
सप्तमीतस्मिन्तयोःतेषु

उदाहरणानि

तत् फलम् अस्ति।

अहं तत् फलम् खादामि।

ते फलानि मधुराणि सन्ति।

द्वितीयः विभागः — “यत्” शब्दः

“यत्” शब्दः सम्बन्धवाचकः सर्वनामशब्दः अस्ति।

अस्य अर्थः—

यः / या / यत् — who, which, that which

उदाहरणम्—

यः पठति, सः विजयी भवति।

अर्थात्—जो पढ़ता है, वह विजयी होता है।

🔵 यत् — पुल्लिङ्गम्

विभक्तिःएकवचनम्द्विवचनम्बहुवचनम्
प्रथमायःयौये
द्वितीयायम्यौयान्
तृतीयायेनयाभ्याम्यैः
चतुर्थीयस्मैयाभ्याम्येभ्यः
पञ्चमीयस्मात्याभ्याम्येभ्यः
षष्ठीयस्यययोःयेषाम्
सप्तमीयस्मिन्ययोःयेषु

उदाहरणम्

यः बालकः पठति, सः उत्तमः भवति।

येन मार्गेण गच्छसि, तेन मार्गेण अहम् अपि गच्छामि।

 यत् — स्त्रीलिङ्गम्

विभक्तिःएकवचनम्द्विवचनम्बहुवचनम्
प्रथमायायेयाः
द्वितीयायाम्येयाः
तृतीयाययायाभ्याम्याभिः
चतुर्थीयस्यैयाभ्याम्याभ्यः
पञ्चमीयस्याःयाभ्याम्याभ्यः
षष्ठीयस्याःययोःयासाम्
सप्तमीयस्याम्ययोःयासु

उदाहरणम्

या बालिका पठति, सा उत्तमा अस्ति।

 यत् — नपुंसकलिङ्गम्

विभक्तिःएकवचनम्द्विवचनम्बहुवचनम्
प्रथमायत्येयानि
द्वितीयायत्येयानि
तृतीयायेनयाभ्याम्यैः
चतुर्थीयस्मैयाभ्याम्येभ्यः
पञ्चमीयस्मात्याभ्याम्येभ्यः
षष्ठीयस्यययोःयेषाम्
सप्तमीयस्मिन्ययोःयेषु

उदाहरणम्

यत् फलम् मधुरम् अस्ति, तत् फलम् अहं खादामि।

 तृतीयः विभागः — “किम्” शब्दः

“किम्” शब्दः प्रश्नवाचकः सर्वनामशब्दः अस्ति।

अर्थः—

कः? — कौन?
का? — कौन?
किम्? — क्या?

 किम् — पुल्लिङ्गम्

विभक्तिःएकवचनम्द्विवचनम्बहुवचनम्
प्रथमाकःकौके
द्वितीयाकम्कौकान्
तृतीयाकेनकाभ्याम्कैः
चतुर्थीकस्मैकाभ्याम्केभ्यः
पञ्चमीकस्मात्काभ्याम्केभ्यः
षष्ठीकस्यकयोःकेषाम्
सप्तमीकस्मिन्कयोःकेषु

उदाहरणानि

कः पठति?

कं पश्यसि?

के विद्यालयं गच्छन्ति?

केन सह गच्छसि?

कस्य पुस्तकम् अस्ति?

 किम् — स्त्रीलिङ्गम्

विभक्तिःएकवचनम्द्विवचनम्बहुवचनम्
प्रथमाकाकेकाः
द्वितीयाकाम्केकाः
तृतीयाकयाकाभ्याम्काभिः
चतुर्थीकस्यैकाभ्याम्काभ्यः
पञ्चमीकस्याःकाभ्याम्काभ्यः
षष्ठीकस्याःकयोःकासाम्
सप्तमीकस्याम्कयोःकासु

उदाहरणानि

का बालिका?

कां पश्यसि?

कया सह गच्छसि?

कस्याः पुस्तकम् अस्ति?

 किम् — नपुंसकलिङ्गम्

विभक्तिःएकवचनम्द्विवचनम्बहुवचनम्
प्रथमाकिम्केकानि
द्वितीयाकिम्केकानि
तृतीयाकेनकाभ्याम्कैः
चतुर्थीकस्मैकाभ्याम्केभ्यः
पञ्चमीकस्मात्काभ्याम्केभ्यः
षष्ठीकस्यकयोःकेषाम्
सप्तमीकस्मिन्कयोःकेषु

उदाहरणानि

किम् एतत्?

कानि फलानि सन्ति?

केन कार्येण आगतः असि?

 चतुर्थः विभागः — “इदम्” शब्दः

“इदम्” शब्दः निकटवर्ती वस्तु अथवा व्यक्तिं सूचयति।

अर्थः—

यह / यह व्यक्ति / this

उदाहरणम्—

अयम् बालकः। — यह बालक है।

इयम् बालिका। — यह बालिका है।

इदम् पुस्तकम्। — यह पुस्तक है।

 इदम् — पुल्लिङ्गम्

विभक्तिःएकवचनम्द्विवचनम्बहुवचनम्
प्रथमाअयम्इमौइमे
द्वितीयाइमम्इमौइमान्
तृतीयाअनेनआभ्याम्एभिः
चतुर्थीअस्मैआभ्याम्एभ्यः
पञ्चमीअस्मात्आभ्याम्एभ्यः
षष्ठीअस्यअनयोःएषाम्
सप्तमीअस्मिन्अनयोःएषु

उदाहरणानि

अयम् बालकः।

इमं बालकं पश्य।

अनेन सह गच्छामि।

अस्य नाम मोहनः अस्ति।

 इदम् — स्त्रीलिङ्गम्

विभक्तिःएकवचनम्द्विवचनम्बहुवचनम्
प्रथमाइयम्इमेइमाः
द्वितीयाइमाम्इमेइमाः
तृतीयाअनयाआभ्याम्आभिः
चतुर्थीअस्यैआभ्याम्आभ्यः
पञ्चमीअस्याःआभ्याम्आभ्यः
षष्ठीअस्याःअनयोःआसाम्
सप्तमीअस्याम्अनयोःआसु

उदाहरणम्

इयम् बालिका अस्ति।

इमां बालिकां पश्य।

अनया सह गच्छामि।

 इदम् — नपुंसकलिङ्गम्

विभक्तिःएकवचनम्द्विवचनम्बहुवचनम्
प्रथमाइदम्इमेइमानि
द्वितीयाइदम्इमेइमानि
तृतीयाअनेनआभ्याम्एभिः
चतुर्थीअस्मैआभ्याम्एभ्यः
पञ्चमीअस्मात्आभ्याम्एभ्यः
षष्ठीअस्यअनयोःएषाम्
सप्तमीअस्मिन्अनयोःएषु

उदाहरणानि

इदम् पुस्तकम् अस्ति।

इमानि फलानि सन्ति।

अनेन कार्येण लाभः भवति।

 “तत्–यत्–किम्” — एकः सरलः सम्बन्धः

एतेषां शब्दानां सम्बन्धं ज्ञातुं एतत् उदाहरणं पठन्तु—

यः बालकः पठति, सः ज्ञानं प्राप्नोति।

यहाँ—

यः → जो
सः → वह

इसी प्रकार—

या बालिका गायति, सा पुरस्कारं प्राप्नोति।

या → जो/जो लड़की
सा → वह

और प्रश्नवाचक रूप—

कः पठति?

कः → कौन?

उत्तरम्—

सः बालकः पठति।

 बालसंवादः

आरवः: कः अयम्?

सिया: अयम् मोहनः।

आरवः: का इयम्?

सिया: इयम् राधा।

आरवः: किम् इदम्?

सिया: इदं पुस्तकम्।

आरवः: यः पठति, सः कः?

सिया: यः पठति, सः विद्यार्थी।

आरवः: या गायति, सा का?

सिया: या गायति, सा गायिका।

आरवः: अहो! अधुना मम संस्कृतं रोचकं भवति!

 स्मरणसूत्रम्

तत् → दूरवर्ती

सः — सा — तत्

इदम् → समीपवर्ती

अयम् — इयम् — इदम्

किम् → प्रश्नः

कः — का — किम्

यत् → सम्बन्धः

यः — या — यत्

एतानि चत्वारि शब्दसमूहानि संस्कृतवाक्यनिर्माणे अत्यन्तं उपयोगीनि सन्ति।

 अभ्यासः

रिक्तस्थानानि पूरयन्तु—

१. ______ बालकः पठति?
(कः / का / किम्)

२. ______ बालिका अस्ति।
(अयम् / इयम् / इदम्)

३. ______ फलम् अस्ति।
(सः / सा / तत्)

४. ______ पठति, सः विजयी भवति।
(यः / या / यत्)

५. ______ पुस्तकम् अस्ति?
(कः / का / किम्)

६. ______ बालिका गायति, सा प्रसन्ना अस्ति।
(यः / या / यत्)

 आगामी भागः

अस्मिन् भागे वयं तत्, यत्, किम्, इदम् इत्येतेषां सर्वनामशब्दानां अध्ययनं कृतवन्तः।

आगामिभागे वयं संस्कृतव्याकरणस्य अत्यन्तं महत्त्वपूर्णं क्षेत्रं प्रवेक्ष्यामः—

“सर्व, यत्, एतत्, अदस्, अस्मद्, युष्मद्”

ततः वयं अहम्, त्वम्, सः, सा, तत्, एषः, एषा, एतत् इत्यादीनां प्रयोगेन सरलसंस्कृतवाक्यानां निर्माणम् अपि अभ्यासिष्यामः।

॥ पठामः । पृच्छामः । चिन्तयामः । संस्कृतेन वदामः ॥

🏷️ Hashtags

#संस्कृतम् #शब्दरूपाणि #सर्वनामशब्दाः #तत्शब्दः #यत्शब्दः #किम्शब्दः #इदम्शब्दः #संस्कृतव्याकरणम् #संस्कृतशिक्षणम् #बालसंस्कृतम् #संस्कृतअध्ययनम् #संस्कृतवाक्यम् #संस्कृतप्रेमी #Sanskrit #SanskritGrammar #SanskritLearning #LearnSanskrit

संस्कृत-शब्दरूपाणि — भाग २

अब भाग–२ में हम ईकारान्त, ऊकारान्त, ऋकारान्त तथा कुछ महत्त्वपूर्ण व्यञ्जनान्त शब्दों को तीनों लिङ्गों के क्रम में समझेंगे।

📚 संस्कृत-शब्दरूपाणि — भाग २

ईकारान्त, ऊकारान्त एवं ऋकारान्त शब्दों का विस्तृत अध्ययन

॥ क्रमशः पठामः, बोधामः, अभ्यासं च कुर्मः ॥

पिछले भाग में हमने राम, हरि, गुरु, पितृ, लता, मति, धेनु तथा फल आदि शब्दों के रूपों का परिचय प्राप्त किया।

अब हम कुछ ऐसे शब्दों का अध्ययन करेंगे जिनके रूप बनाते समय धातु/प्रातिपदिक के अन्तिम स्वर के कारण रूपों में विशेष परिवर्तन दिखाई देते हैं।

प्रथम विभागः — ईकारान्त स्त्रीलिङ्गः

“नदी” शब्दः

नदी शब्दः ईकारान्तः स्त्रीलिङ्गः अस्ति।

“नदी” इत्यस्य अर्थः — नदी अथवा प्रवाहमानः जलस्रोतः।

नदी-शब्दस्य रूपाणि

विभक्तिःएकवचनम्द्विवचनम्बहुवचनम्
प्रथमानदीनद्यौनद्यः
द्वितीयानदीम्नद्यौनदीः
तृतीयानद्यानदीभ्याम्नदीभिः
चतुर्थीनद्यैनदीभ्याम्नदीभ्यः
पञ्चमीनद्याःनदीभ्याम्नदीभ्यः
षष्ठीनद्याःनद्योःनदीनाम्
सप्तमीनद्याम्नद्योःनदीषु
सम्बोधनम्हे नदिहे नद्यौहे नद्यः

उदाहरणानि

नदी वहति।
नदी प्रवहति।

बालकः नदीं पश्यति।

नद्या जलं आनयति।

नद्याः जलं शीतलम् अस्ति।

द्वितीय विभागः — ईकारान्त स्त्रीलिङ्गः

“देवी” शब्दः

देवी अपि ईकारान्तः स्त्रीलिङ्गः शब्दः अस्ति।

देवी-शब्दस्य रूपाणि

विभक्तिःएकवचनम्द्विवचनम्बहुवचनम्
प्रथमादेवीदेव्यौदेव्यः
द्वितीयादेवीम्देव्यौदेवीः
तृतीयादेव्यादेवीभ्याम्देवीभिः
चतुर्थीदेव्यैदेवीभ्याम्देवीभ्यः
पञ्चमीदेव्याःदेवीभ्याम्देवीभ्यः
षष्ठीदेव्याःदेव्योःदेवीनाम्
सप्तमीदेव्याम्देव्योःदेवीषु
सम्बोधनम्हे देविहे देव्यौहे देव्यः

अन्ये ईकारान्त-स्त्रीलिङ्गशब्दाः

श्रीः, लक्ष्मीः, नदी, शक्ति, पत्नी, नारी इत्यादयः।

ध्यानम् — “श्री” तथा “लक्ष्मी” इत्यादीनां रूपेषु विशेषताः सन्ति; तेषां पृथक् अभ्यासः अग्रिमे पाठे करणीयः।

तृतीय विभागः — ऊकारान्त स्त्रीलिङ्गः

“वधू” शब्दः

वधू शब्दः ऊकारान्तः स्त्रीलिङ्गः अस्ति।

वधू-शब्दस्य रूपाणि

विभक्तिःएकवचनम्द्विवचनम्बहुवचनम्
प्रथमावधूःवध्वौवध्वः
द्वितीयावधूम्वध्वौवधूः
तृतीयावध्वावधूभ्याम्वधूभिः
चतुर्थीवध्वैवधूभ्याम्वधूभ्यः
पञ्चमीवध्वाःवधूभ्याम्वधूभ्यः
षष्ठीवध्वाःवध्वोःवधूनाम्
सप्तमीवध्वाम्वध्वोःवधूषु
सम्बोधनम्हे वधूहे वध्वौहे वध्वः

चतुर्थ विभागः — ऋकारान्त पुल्लिङ्गः

अब वयं पुनः ऋकारान्तशब्दान् पठामः।

“मातृ” शब्दः

मातृ शब्दः ऋकारान्तः स्त्रीलिङ्गः अस्ति।

अत्र विशेषतया ज्ञातव्यं यत्—

पितृ — पुल्लिङ्गम्
मातृ — स्त्रीलिङ्गम्

मातृ-शब्दस्य रूपाणि

विभक्तिःएकवचनम्द्विवचनम्बहुवचनम्
प्रथमामातामातरौमातरः
द्वितीयामातरम्मातरौमातॄः
तृतीयामात्रामातृभ्याम्मातृभिः
चतुर्थीमात्रेमातृभ्याम्मातृभ्यः
पञ्चमीमातुःमातृभ्याम्मातृभ्यः
षष्ठीमातुःमात्रोःमातॄणाम्
सप्तमीमातरिमात्रोःमातृषु
सम्बोधनम्हे मातःहे मातरौहे मातरः

उदाहरणानि

माता बालकं पालयति।

बालकः मात्रे नमति।

मातुः प्रेम असीमम् अस्ति।

पञ्चम विभागः — ऋकारान्त पुल्लिङ्गः

“भ्रातृ” शब्दः

भ्रातृ शब्दः ऋकारान्तः पुल्लिङ्गः अस्ति।

भ्रातृ-शब्दस्य रूपाणि

विभक्तिःएकवचनम्द्विवचनम्बहुवचनम्
प्रथमाभ्राताभ्रातरौभ्रातरः
द्वितीयाभ्रातरम्भ्रातरौभ्रातॄन्
तृतीयाभ्रात्राभ्रातृभ्याम्भ्रातृभिः
चतुर्थीभ्रात्रेभ्रातृभ्याम्भ्रातृभ्यः
पञ्चमीभ्रातुःभ्रातृभ्याम्भ्रातृभ्यः
षष्ठीभ्रातुःभ्रात्रोःभ्रातॄणाम्
सप्तमीभ्रातरिभ्रात्रोःभ्रातृषु
सम्बोधनम्हे भ्रातःहे भ्रातरौहे भ्रातरः

ध्यानम्

भ्राता विद्यालयं गच्छति।

अत्र भ्राता प्रथमा एकवचनम् अस्ति।

अहं भ्रातरं पश्यामि।

अत्र भ्रातरम् द्वितीया एकवचनम् अस्ति।

षष्ठ विभागः — ऋकारान्त पुल्लिङ्गः

“कर्तृ” शब्दः

कर्तृ शब्दः ऋकारान्तः पुल्लिङ्गः अस्ति।

अर्थः — कार्यं करणारा / doer।

कर्तृ-शब्दस्य प्रमुखरूपाणि

विभक्तिःएकवचनम्द्विवचनम्बहुवचनम्
प्रथमाकर्ताकर्तारौकर्तारः
द्वितीयाकर्तारम्कर्तारौकर्तॄन्
तृतीयाकर्त्राकर्तृभ्याम्कर्तृभिः
चतुर्थीकर्त्रेकर्तृभ्याम्कर्तृभ्यः
पञ्चमीकर्तुःकर्तृभ्याम्कर्तृभ्यः
षष्ठीकर्तुःकर्त्रोःकर्तॄणाम्
सप्तमीकर्तरिकर्त्रोःकर्तृषु
सम्बोधनम्हे कर्तःहे कर्तारौहे कर्तारः

उदाहरणम्

कर्ता कार्यं करोति।

कर्त्रा कार्यं क्रियते।

सप्तम विभागः — ऋकारान्त पुल्लिङ्गः

“दातृ” शब्दः

दातृ शब्दः ऋकारान्तः पुल्लिङ्गः अस्ति।

अर्थः — देनारा / giver।

दातृ-शब्दस्य रूपाणि

विभक्तिःएकवचनम्द्विवचनम्बहुवचनम्
प्रथमादातादातारौदातारः
द्वितीयादातारम्दातारौदातॄन्
तृतीयादात्रादातृभ्याम्दातृभिः
चतुर्थीदात्रेदातृभ्याम्दातृभ्यः
पञ्चमीदातुःदातृभ्याम्दातृभ्यः
षष्ठीदातुःदात्रोःदातॄणाम्
सप्तमीदातरिदात्रोःदातृषु
सम्बोधनम्हे दातःहे दातारौहे दातारः

अष्टम विभागः — नपुंसकलिङ्ग ईकारान्तः

“वारि” शब्दः

वारि शब्दः इकारान्तः नपुंसकलिङ्गः अस्ति।

अर्थः — जलम्।

वारि-शब्दस्य रूपाणि

विभक्तिःएकवचनम्द्विवचनम्बहुवचनम्
प्रथमावारिवारिणीवारीणि
द्वितीयावारिवारिणीवारीणि
तृतीयावारिणावारिभ्याम्वारिभिः
चतुर्थीवारिणेवारिभ्याम्वारिभ्यः
पञ्चमीवारिणःवारिभ्याम्वारिभ्यः
षष्ठीवारिणःवारिणोःवारीणाम्
सप्तमीवारिणिवारिणोःवारिषु
सम्बोधनम्हे वारिहे वारिणीहे वारीणि

विशेषनियमः

नपुंसकलिङ्गे सामान्यतः—

प्रथमा = द्वितीया

अतः—

वारि = वारि

वारिणी = वारिणी

वारीणि = वारीणि

नवम विभागः — उकारान्त नपुंसकलिङ्गः

“मधु” शब्दः

मधु शब्दः उकारान्तः नपुंसकलिङ्गः अस्ति।

अर्थः — मधु / honey।

मधु-शब्दस्य रूपाणि

विभक्तिःएकवचनम्द्विवचनम्बहुवचनम्
प्रथमामधुमधुनीमधूनि
द्वितीयामधुमधुनीमधूनि
तृतीयामधुनामधुभ्याम्मधुभिः
चतुर्थीमधुनेमधुभ्याम्मधुभ्यः
पञ्चमीमधुनःमधुभ्याम्मधुभ्यः
षष्ठीमधुनःमधुनोःमधूनाम्
सप्तमीमधुनिमधुनोःमधुषु
सम्बोधनम्हे मधुहे मधुनीहे मधूनि

दशम विभागः — शब्दरूपाणां तुलनात्मक अध्ययनम्

अधुना वयं पूर्वपठितानां शब्दानां वर्गीकरणं कुर्मः।

🔵 पुल्लिङ्गम्

शब्दःप्रकारः
रामअकारान्त
हरिइकारान्त
गुरुउकारान्त
पितृऋकारान्त
भ्रातृऋकारान्त
कर्तृऋकारान्त
दातृऋकारान्त

🔴 स्त्रीलिङ्गम्

शब्दःप्रकारः
लताआकारान्त
मतिइकारान्त
नदीईकारान्त
धेनुउकारान्त
वधूऊकारान्त
मातृऋकारान्त

🟢 नपुंसकलिङ्गम्

शब्दःप्रकारः
फलअकारान्त
वारिइकारान्त
मधुउकारान्त

स्मरणीयाः मुख्यनियमाः

नियमः १

पुल्लिङ्गे प्रथमा एकवचनस्य रूपं प्रायः विशेषरूपेण ज्ञातव्यम्।

रामः, हरिः, गुरुः, पिता।

नियमः २

नपुंसकलिङ्गे प्रथमा-द्वितीया समानं भवतः।

फलम् — फलम्
फले — फले
फलानि — फलानि

नियमः ३

द्विवचनस्य रूपाणि विशेषतया अभ्यासनीयानि।

रामौ, हरी, गुरू, पितरौ।

नियमः ४

ऋकारान्तशब्देषु रूपपरिवर्तनं अधिकं दृश्यते।

पितृ → पिता → पितरम् → पित्रा → पित्रे → पितुः।

अतः ऋकारान्तशब्दानां पृथक् अभ्यासः आवश्यकः।

अभ्यासः

अधुना बालकाः स्वयम् पूरयन्तु—

१. नदी

प्रथमा एकवचनम् — ______
द्वितीया एकवचनम् — ______
तृतीया एकवचनम् — ______
सप्तमी एकवचनम् — ______

२. माता

प्रथमा एकवचनम् — ______
द्वितीया एकवचनम् — ______
षष्ठी एकवचनम् — ______

३. मधु

प्रथमा बहुवचनम् — ______
द्वितीया बहुवचनम् — ______
तृतीया बहुवचनम् — ______

४. भ्रातृ

प्रथमा एकवचनम् — ______
द्वितीया एकवचनम् — ______
तृतीया एकवचनम् — ______

 अभ्यासस्य सुन्दरः उपायः

प्रतिदिनं केवलं एकं शब्दरूपम् कण्ठस्थं कुर्वन्तु।

प्रथमदिने — राम
द्वितीयदिने — हरि
तृतीयदिने — गुरु
चतुर्थदिने — नदी
पञ्चमदिने — माता
षष्ठदिने — पितृ
सप्तमदिने — मधु

किन्तु केवलं रूपाणि न पठन्तु। प्रत्येकस्य शब्दस्य वाक्येषु प्रयोगं अपि कुर्वन्तु।

यथा—

माता भोजनं पचति।

बालकः मातरं नमति।

बालकः मात्रा सह गच्छति।

एवं प्रयोगेण शब्दरूपं दीर्घकालं स्मरणे तिष्ठति।

अग्रिमः पाठः

अस्माकं आगामी भागे वयं अत्यन्तं महत्त्वपूर्णान् शब्दान् पठिष्यामः—

राजन्, आत्मन्, भवत्, तत्, यत्, किम्, इदम्, अदस्, सर्व, यः

विशेषतः तत्, यत्, किम् इत्येतेषां शब्दरूपाणि संस्कृतवाक्यनिर्माणे अत्यन्तं महत्त्वपूर्णानि सन्ति।

ततः वयं—

“रामः विद्यालयं गच्छति।”

इत्यादिवाक्यानां प्रत्येकं पदं का विभक्तिः? किमर्थम्? इति व्याकरणदृष्ट्या विश्लेषणं करिष्यामः।

॥ पठामः । लिखामः । वदामः । संस्कृतं वर्धयामः ॥

🏷️ Hashtags

#संस्कृतम् #शब्दरूपाणि #संस्कृतव्याकरणम् #नदीशब्दः #मातृशब्दः #पितृशब्दः #भ्रातृशब्दः #मधुशब्दः #संस्कृतशिक्षणम् #संस्कृतअध्ययनम् #बालसंस्कृतम् #संस्कृतप्रेमी #Sanskrit #SanskritGrammar #SanskritLearning #IndianKnowledge

संस्कृत-शब्दरूपाणि (भाग-१)

📚 संस्कृत-शब्दरूपाणि

सरलया पद्धत्या शब्दरूपाणां विस्तृतम् अध्ययनम्

॥ शब्दरूपज्ञानं संस्कृतभाषायाः आधारः ॥

संस्कृतभाषायां वाक्यनिर्माणे शब्दरूपाणां ज्ञानम् अत्यन्तम् आवश्यकम् अस्ति। संस्कृते शब्दस्य रूपं तस्य लिङ्गम्, वचनम् तथा विभक्तिः इत्यादीनाम् आधारेण परिवर्तते।

उदाहरणार्थम्—

रामः पठति।
रामं पश्यामि।
रामेण सह गच्छामि।
रामाय पुस्तकं ददामि।

अत्र “राम” शब्दस्य रूपं प्रत्येकस्मिन् वाक्ये परिवर्तितम् अस्ति। एतानि परिवर्तितानि रूपाणि एव शब्दरूपाणि इति कथ्यन्ते।

शब्दरूपेषु त्रयः प्रमुखाः विषयाः

शब्दरूपं ज्ञातुं प्रथमं वयं त्रयः विषयान् जानीमः—

१. लिङ्गम्

संस्कृते त्रयः लिङ्गाः सन्ति—

  • पुल्लिङ्गम्

  • स्त्रीलिङ्गम्

  • नपुंसकलिङ्गम्

२. वचनम्

त्रीणि वचनानि सन्ति—

  • एकवचनम् — एकः

  • द्विवचनम् — द्वौ

  • बहुवचनम् — बहवः

३. विभक्तिः

संस्कृते अष्टौ विभक्तयः सन्ति—

१. प्रथमा
२. द्वितीया
३. तृतीया
४. चतुर्थी
५. पञ्चमी
६. षष्ठी
७. सप्तमी
८. सम्बोधनम्

अतः एकस्य शब्दस्य सामान्यतः ८ विभक्तयः × ३ वचनानि = २४ रूपाणि भवन्ति।

प्रथमः विभागः — अकारान्त-पुल्लिङ्गः

“राम” शब्दः

“राम” शब्दः अकारान्तः पुल्लिङ्गः अस्ति।

“अकारान्त” इत्यस्य अर्थः—यस्य शब्दस्य मूलरूपस्य अन्ते अकारः भवति।

राम-शब्दस्य रूपाणि

विभक्तिःएकवचनम्द्विवचनम्बहुवचनम्
प्रथमारामःरामौरामाः
द्वितीयारामम्रामौरामान्
तृतीयारामेणरामाभ्याम्रामैः
चतुर्थीरामायरामाभ्याम्रामेभ्यः
पञ्चमीरामात्रामाभ्याम्रामेभ्यः
षष्ठीरामस्यरामयोःरामाणाम्
सप्तमीरामेरामयोःरामेषु
सम्बोधनम्हे रामहे रामौहे रामाः

उदाहरणानि

रामः वनं गच्छति।
रामः पठति।

अहं रामम् पश्यामि।
अहं रामेण सह गच्छामि।

रामाय पुस्तकं ददामि।
रामस्य मित्रं कुशलम् अस्ति।

द्वितीयः विभागः — इकारान्त-पुल्लिङ्गः

“हरि” शब्दः

“हरि” शब्दः इकारान्तः पुल्लिङ्गः अस्ति।

हरि-शब्दस्य रूपाणि

विभक्तिःएकवचनम्द्विवचनम्बहुवचनम्
प्रथमाहरिःहरीहरयः
द्वितीयाहरिम्हरीहरीन्
तृतीयाहरिणाहरिभ्याम्हरिभिः
चतुर्थीहरयेहरिभ्याम्हरिभ्यः
पञ्चमीहरेःहरिभ्याम्हरिभ्यः
षष्ठीहरेःहर्योःहरीणाम्
सप्तमीहरौहर्योःहरिषु
सम्बोधनम्हे हरेहे हरीहे हरयः

अन्ये इकारान्त-पुल्लिङ्गशब्दाः

मुनिः, कविः, रविः, गिरिः, अग्निः, कपिः इत्यादयः।

तृतीयः विभागः — उकारान्त-पुल्लिङ्गः

“गुरु” शब्दः

“गुरु” शब्दः उकारान्तः पुल्लिङ्गः अस्ति।

गुरु-शब्दस्य रूपाणि

विभक्तिःएकवचनम्द्विवचनम्बहुवचनम्
प्रथमागुरुःगुरूगुरवः
द्वितीयागुरुम्गुरूगुरून्
तृतीयागुरुणागुरुभ्याम्गुरुभिः
चतुर्थीगुरवेगुरुभ्याम्गुरुभ्यः
पञ्चमीगुरोःगुरुभ्याम्गुरुभ्यः
षष्ठीगुरोःगुर्वोःगुरूणाम्
सप्तमीगुरौगुर्वोःगुरुषु
सम्बोधनम्हे गुरोहे गुरूहे गुरवः

अन्ये उकारान्तशब्दाः

साधुः, भानुः, शम्भुः, विष्णुः इत्यादयः।

चतुर्थः विभागः — ऋकारान्त-पुल्लिङ्गः

“पितृ” शब्दः

अत्र विशेषतया ध्यानं दातव्यम्।

पितृ इति शब्दः ऋकारान्तः पुल्लिङ्गः अस्ति।

इसी प्रकार—

भ्रातृ, कर्तृ, दातृ, नेतृ इत्यादयः ऋकारान्ताः शब्दाः सन्ति।

पितृ-शब्दस्य रूपाणि

विभक्तिःएकवचनम्द्विवचनम्बहुवचनम्
प्रथमापितापितरौपितरः
द्वितीयापितरम्पितरौपितॄन्
तृतीयापित्रापितृभ्याम्पितृभिः
चतुर्थीपित्रेपितृभ्याम्पितृभ्यः
पञ्चमीपितुःपितृभ्याम्पितृभ्यः
षष्ठीपितुःपित्रोःपितॄणाम्
सप्तमीपितरिपित्रोःपितृषु
सम्बोधनम्हे पितःहे पितरौहे पितरः

पञ्चमः विभागः — अकारान्त-नपुंसकलिङ्गः

“फल” शब्दः

“फल” शब्दः अकारान्तः नपुंसकलिङ्गः अस्ति।

नपुंसकलिङ्गस्य विशेषता अस्ति यत्—

प्रथमा = द्वितीया

अर्थात् प्रथमा तथा द्वितीयाविभक्त्योः रूपं समानं भवति।

फल-शब्दस्य रूपाणि

विभक्तिःएकवचनम्द्विवचनम्बहुवचनम्
प्रथमाफलम्फलेफलानि
द्वितीयाफलम्फलेफलानि
तृतीयाफलेनफलाभ्याम्फलैः
चतुर्थीफलायफलाभ्याम्फलेभ्यः
पञ्चमीफलात्फलाभ्याम्फलेभ्यः
षष्ठीफलस्यफलयोःफलानाम्
सप्तमीफलेफलयोःफलेषु
सम्बोधनम्हे फलहे फलेहे फलानि

उदाहरणम्

फलम् मधुरम् अस्ति।

बालकः फलम् खादति।

अत्र “फलम्” प्रथमा तथा द्वितीया—उभयत्र समानरूपेण प्रयुक्तम् अस्ति।

 षष्ठः विभागः — इकारान्त-स्त्रीलिङ्गः

“मति” शब्दः

“मति” शब्दः इकारान्तः स्त्रीलिङ्गः अस्ति।

मति-शब्दस्य रूपाणि

विभक्तिःएकवचनम्द्विवचनम्बहुवचनम्
प्रथमामतिःमतीमतयः
द्वितीयामतिम्मतीमतीः
तृतीयामत्यामतिभ्याम्मतिभिः
चतुर्थीमतयेमतिभ्याम्मतिभ्यः
पञ्चमीमतेःमतिभ्याम्मतिभ्यः
षष्ठीमतेःमत्योःमतीनाम्
सप्तमीमतौमत्योःमतिषु
सम्बोधनम्हे मतेहे मतीहे मतयः

सप्तमः विभागः — उकारान्त-स्त्रीलिङ्गः

“धेनु” शब्दः

“धेनु” शब्दः उकारान्तः स्त्रीलिङ्गः अस्ति।

धेनु-शब्दस्य रूपाणि

विभक्तिःएकवचनम्द्विवचनम्बहुवचनम्
प्रथमाधेनुःधेनूधेनवः
द्वितीयाधेनुम्धेनूधेनूः
तृतीयाधेन्वाधेनुभ्याम्धेनुभिः
चतुर्थीधेनवेधेनुभ्याम्धेनुभ्यः
पञ्चमीधेनोःधेनुभ्याम्धेनुभ्यः
षष्ठीधेनोःधेन्वोःधेनूनाम्
सप्तमीधेन्वाम्धेन्वोःधेनुषु
सम्बोधनम्हे धेनोहे धेनूहे धेनवः

अकारान्त-स्त्रीलिङ्गः — “लता”

संस्कृते अकारान्त-स्त्रीलिङ्गशब्दाः अपि सन्ति, परन्तु तेषां अन्ते प्रायः आकारः भवति।

लता-शब्दः

विभक्तिःएकवचनम्द्विवचनम्बहुवचनम्
प्रथमालतालतेलताः
द्वितीयालताम्लतेलताः
तृतीयालतयालताभ्याम्लताभिः
चतुर्थीलतायैलताभ्याम्लताभ्यः
पञ्चमीलतायाःलताभ्याम्लताभ्यः
षष्ठीलतायाःलतयोःलतानाम्
सप्तमीलतायाम्लतयोःलतासु
सम्बोधनम्हे लतेहे लतेहे लताः

अकारान्त-नपुंसकलिङ्गस्य अन्यदुदाहरणम्

“ज्ञान” शब्दः

ज्ञानम्, ज्ञाने, ज्ञानानि...

अकारान्त-नपुंसकलिङ्गशब्देषु प्रथमा तथा द्वितीया समानरूपे भवतः।

ज्ञानम् अमूल्यम् अस्ति।

बालकः ज्ञानम् इच्छति।

शब्दरूपाणां स्मरणस्य सरलः उपायः

शब्दरूपाणि केवलं कण्ठस्थं कर्तुं न प्रयत्नः करणीयः। प्रथमं विभक्तीनां अर्थः ज्ञातव्यः।

विभक्तिःसामान्यः अर्थः
प्रथमाकर्ता
द्वितीयाकर्म
तृतीयाकरणम् / सह
चतुर्थीसम्प्रदानम्
पञ्चमीअपादानम्
षष्ठीसम्बन्धः
सप्तमीअधिकरणम्
सम्बोधनम्आह्वानम्

उदाहरणम्—

रामः वनं गच्छति।

अत्र रामः — प्रथमा, कर्ता।

रामं पश्यामि।

अत्र रामम् — द्वितीया, कर्म।

रामेण सह गच्छामि।

अत्र रामेण — तृतीया।

एवं वाक्येषु प्रयोगं कुर्वन् शब्दरूपाणां ज्ञानं दृढं भवति।

 त्रिषु लिङ्गेषु अध्ययनस्य क्रमः

संस्कृतशब्दरूपाणि पठितुं निम्नलिखितः क्रमः अतीव उपयोगी भविष्यति—

१. पुल्लिङ्गम्

राम — अकारान्तः
हरि — इकारान्तः
गुरु — उकारान्तः
पितृ — ऋकारान्तः

२. स्त्रीलिङ्गम्

लता — आकारान्ता
मति — इकारान्ता
धेनु — उकारान्ता
नदी — ईकारान्ता

३. नपुंसकलिङ्गम्

फल — अकारान्तम्
वारि — इकारान्तम्
मधु — उकारान्तम्

एतेषां पश्चात् ईकारान्त, ऊकारान्त, ऋकारान्त, व्यञ्जनान्त तथा सर्वनामशब्दरूपाणि क्रमशः अध्येतव्यानि।

अभ्यासः

अधुना भवान् स्वयं प्रयत्नं करोतु—

रामः → रामम् → रामेण → रामाय → रामात् → रामस्य → रामे

तथा—

फलम् → फले → फलानि → फलेन → फलाय → फलस्य → फले

एवं प्रतिदिनं एकस्य शब्दस्य रूपाणि पठित्वा तेन सह पञ्च वाक्यानि रचयेत्।

॥ अभ्यासेन ज्ञानं दृढं भवति ॥

📌 आगामी भागे

अस्मिन् क्रमिके अध्ययनक्रमे अग्रिमे भागे वयं विस्तरेण पठिष्यामः—

नदी, मति, धेनु, वधू, पितृ, मातृ, भ्रातृ, कर्तृ, दातृ, राजन्, आत्मन्, भवत्, तत्, यत्, किम् इत्यादीनां शब्दरूपाणि।

ततः पश्चात् सर्वनामशब्दानां रूपाणि तथा विशेषणशब्दानां त्रिषु लिङ्गेषु प्रयोगः अपि पठिष्यामः।

॥ संस्कृतं पठामः । संस्कृतं वदामः । संस्कृतं वर्धयामः ॥

🏷️ Hashtags

#संस्कृतम् #शब्दरूपाणि #संस्कृतव्याकरणम् #रामशब्दः #हरिशब्दः #गुरुशब्दः #पितृशब्दः #लताशब्दः #फलशब्दः #संस्कृतशिक्षणम् #संस्कृतअध्ययनम् #बालसंस्कृतम् #SanskritGrammar #SanskritLearning #Sanskrit

मम परिचयः

 


आगच्छ, मां जानीहि!

बालानां संवादरूपेण मम परिचयः

॥ नमो नमः ॥

एकदा कतिपयाः बालकाः उद्याने क्रीडन्तः आसन्। तत्र एकः नवीनः बालकः अपि आगतः। सर्वे बालकाः तं दृष्ट्वा तस्य समीपम् अगच्छन्।

आरवः: नमस्ते मित्र! त्वं नूतनः असि किम्?

नूतनः बालकः: आम्, अहं नूतनः अस्मि। मम नाम आर्यावर्तः।

आरवः: आर्यावर्तः! अरे वाह! तव नाम तु अतीव सुन्दरम् अस्ति। किं त्वं अस्माकं मित्रं भविष्यसि?

आर्यावर्तः: आम्, अवश्यमेव! मित्रता तु सर्वदा आनन्दं जनयति।

सिया: परन्तु आर्यावर्त! त्वं कुत्र वससि? किं त्वं अस्माकं विद्यालये पठसि?

आर्यावर्तः: अहं अध्ययनं करोमि। अध्ययनं मम प्रियं कार्यम् अस्ति। विशेषतः संस्कृतभाषायां, योगे, वेदेषु, उपनिषत्सु, भारतीयदर्शनेषु च मम विशेषा रुचिः अस्ति।

विवान्: संस्कृतम्? अहो! संस्कृतं तु कठिनं भवति न?

आर्यावर्तः: न न! संस्कृतं कठिनं नास्ति। यदि वयं प्रेम्णा, धैर्येण, प्रतिदिनं च अल्पमपि पठामः, तर्हि संस्कृतं सरलतया ज्ञातुं शक्नुमः।

अनन्या: किं त्वं संस्कृतभाषां वक्तुम् अपि शक्नोषि?

आर्यावर्तः: आम्! संस्कृतभाषायां वार्तालापं कर्तुम् अपि शक्नोमि। भवन्तः अपि मया सह संस्कृतेन वदन्तु।

आरवः: अच्छा! तर्हि वयं संस्कृतेन एव वदामः। प्रथमं त्वं अस्मान् संस्कृतभाषां शिक्षय।

आर्यावर्तः: अतीव उत्तमम्! प्रथमं सर्वे वदन्तु—

सर्वे: नमस्ते!

आर्यावर्तः: साधु! अधुना वदन्तु—
“भवान् कथम् अस्ति?” इति।

विवान्: भवान् कथम् अस्ति?

आर्यावर्तः: अहं कुशली अस्मि। भवन्तः कथम् सन्ति?

सर्वे: वयम् अपि कुशलिनः स्मः!

आर्यावर्तः: अतीव सुन्दरम्!

संस्कृतं किमर्थं पठामः?

सिया: आर्यावर्त! एकं प्रश्नं पृच्छामि?

आर्यावर्तः: आम्, पृच्छतु।

सिया: वयं संस्कृतं किमर्थं पठेम?

आर्यावर्तः: उत्तमः प्रश्नः। संस्कृतभाषा भारतस्य प्राचीना समृद्धा च भाषा अस्ति। अस्यां भाषायां वेदाः, उपनिषदः, रामायणम्, महाभारतम्, भगवद्गीता, पुराणानि, दर्शनग्रन्थाः, काव्यानि च सन्ति।

आरवः: तर्हि संस्कृतं पठित्वा वयं प्राचीनभारतस्य ज्ञानं ज्ञातुं शक्नुमः?

आर्यावर्तः: आम्, न केवलं ज्ञातुं, अपितु अवगन्तुम् अपि शक्नुमः।

अनन्या: संस्कृतं केवलं पुरातनानां ग्रन्थानां भाषा एव अस्ति किम्?

आर्यावर्तः: निश्चयेन न। संस्कृतं अद्यापि जीविता भाषा अस्ति। संस्कृतस्य अध्ययनं अस्मान् भाषाज्ञानं, चिन्तनशक्तिं, भारतीयसंस्कृतेः परिचयं च ददाति।

विवान्: अहं संस्कृतं पठिष्यामि!

सर्वे: वयम् अपि पठिष्यामः!

योगस्य विषये अपि वद!

आरवः: आर्यावर्त! त्वं योगस्य विषये अपि पठसि इति उक्तवान्। योगः कः?

आर्यावर्तः: योगः केवलं शरीरस्य व्यायामः नास्ति। योगः शरीरस्य, मनसः, बुद्धेः च समन्वयस्य मार्गः अस्ति।

सिया: किं योगेन शरीरं स्वस्थं भवितुं शक्नोति?

आर्यावर्तः: योगाभ्यासः स्वास्थ्याय उपयोगी भवितुम् अर्हति। परन्तु योगस्य क्षेत्रं केवलं शरीरपर्यन्तं सीमितं नास्ति। योगः अस्मान् मनसः शान्तिं, अनुशासनं, एकाग्रतां च विकसितुं प्रेरयति।

विवान्: अहं प्रातःकाले योगं कर्तुम् इच्छामि।

आर्यावर्तः: अतीव उत्तमम्! किन्तु योगाभ्यासः योग्यस्य शिक्षकस्य मार्गदर्शनेन, स्वशरीरस्य क्षमताम् अवगत्य च करणीयः।

अनन्या: किं योगे संस्कृतस्य अपि सम्बन्धः अस्ति?

आर्यावर्तः: आम्। योगस्य अनेकाः मूलग्रन्थाः संस्कृतभाषायां सन्ति। पतञ्जलिमुनिना रचितानि योगसूत्राणि योगदर्शनस्य महत्त्वपूर्णः ग्रन्थः अस्ति।

आरवः: योगसूत्रस्य कश्चित् प्रसिद्धः वाक्यांशः अस्ति किम्?

आर्यावर्तः: आम्। सर्वे मया सह पठन्तु—

योगश्चित्तवृत्तिनिरोधः।

सर्वे: योगश्चित्तवृत्तिनिरोधः!

आरवः: अस्य अर्थः कः?

आर्यावर्तः: अस्य सूत्रस्य विस्तृतः अर्थः अस्ति—योगस्य माध्यमेन चित्तस्य वृत्तीनां नियमनं साध्यते। एतत् सूत्रं योगस्य गम्भीरं स्वरूपं ज्ञातुं अस्मान् प्रेरयति।

 वेदाः, उपनिषदः च

सिया: आर्यावर्त! त्वं वेदान् उपनिषदः च पठसि। उपनिषदः काः?

आर्यावर्तः: उपनिषदः भारतीयज्ञानपरम्परायाः महत्त्वपूर्णाः ग्रन्थाः सन्ति। तेषु आत्मा, ब्रह्म, ज्ञानम्, सत्यं, जीवनस्य उद्देश्यं च इत्यादीनां गम्भीरविषयाणां चर्चा दृश्यते।

विवान्: किं उपनिषदः केवलं वृद्धानां कृते सन्ति?

आर्यावर्तः: न। उपनिषदां विचाराः सर्वेषां कृते प्रेरणादायकाः भवितुम् अर्हन्ति। बालकाः अपि प्रश्नान् पृच्छन्तु, चिन्तयन्तु, जिज्ञासां धारयन्तु—एषा एव ज्ञानस्य आरम्भिका भावना अस्ति।

आरवः: तर्हि प्रश्नं पृच्छणम् अपि ज्ञानस्य भागः अस्ति?

आर्यावर्तः: आम्! यः प्रश्नं पृच्छति, सः ज्ञातुम् इच्छति। जिज्ञासा एव अध्ययनस्य प्रथमं सोपानम् अस्ति।

अस्य ब्लोगस्य उद्देश्यः कः?

अनन्या: आर्यावर्त! त्वं एतान् विषयान् अस्माभिः सह किमर्थं चर्चयसि?

आर्यावर्तः: एतदेव मम ब्लोगस्य प्रमुखः उद्देश्यः अस्ति।

आरवः: कः उद्देश्यः?

आर्यावर्तः: अहं इच्छामि यत् संस्कृतभाषा, योगः, वेदाः, उपनिषदः, भारतीयदर्शनम्, अध्यात्मम् तथा भारतीयसंस्कृतिः इत्यादीनां विषयाणां ज्ञानं सरलरूपेण सर्वेषां समीपं गच्छेत्।

सिया: अर्थात् तव ब्लोगे वयं नूतनानि नूतनानि विषयाणि पठितुं शक्नुमः?

आर्यावर्तः: आम्! अत्र संस्कृतस्य सरलाः पाठाः, श्लोकानां अर्थाः, सुभाषितानि, योगसम्बद्धाः विषयाः, वेदान्तस्य विचाराः, उपनिषदां शिक्षाः तथा भारतीयसंस्कृतेः विविधाः पक्षाः भविष्यन्ति।

विवान्: किं वयं प्रश्नान् अपि पृच्छितुं शक्नुमः?

आर्यावर्तः: अवश्यमेव। प्रश्नः ज्ञानस्य द्वारम् अस्ति। यदा वयं जिज्ञासवः भवामः, तदा एव नूतनं ज्ञानं प्राप्तुं शक्नुमः।

 मम लघुः संकल्पः

आरवः: आर्यावर्त! तव भविष्यस्य संकल्पः कः?

आर्यावर्तः: मम संकल्पः सरलः अस्ति—

संस्कृतं पठेम,
योगं जानीमः,
भारतीयज्ञानं चिन्तयेम,
स्वसंस्कृतिं जानीमः,
सर्वेषां कल्याणाय च प्रयत्नं कुर्मः।

अनन्या: अहो! एषः सुन्दरः संकल्पः अस्ति।

सिया: वयम् अपि तव सह गन्तुम् इच्छामः।

आर्यावर्तः: स्वागतं भवताम्! ज्ञानस्य मार्गे सर्वे मिलित्वा गच्छामः।

विवान्: अद्य आरभ्य वयं प्रतिदिनं किञ्चित् संस्कृतं पठिष्यामः।

आरवः: प्रतिदिनं किञ्चित् योगं ज्ञास्यामः।

अनन्या: प्रतिदिनं किञ्चित् भारतीयज्ञानं पठिष्यामः।

सर्वे:

॥ ज्ञानं परमं ध्येयम् ॥

 अन्तिमः सन्देशः

प्रियाः बालमित्राः!

जीवने जिज्ञासा कदापि न त्याज्या। प्रश्नं पृच्छन्तु, पठन्तु, चिन्तयन्तु, अनुभवन्तु च। संस्कृतभाषा अस्माकं प्राचीनज्ञानस्य महत्त्वपूर्णं द्वारम् अस्ति। योगः अस्मान् अनुशासनस्य तथा आत्मपरिष्कारस्य मार्गं दर्शयति। भारतीयज्ञानपरम्परा च अस्मान् जीवनस्य गूढानां प्रश्नानां विषये चिन्तयितुं प्रेरयति।

आगच्छन्तु—वयं सर्वे मिलित्वा ज्ञानस्य, संस्कृतस्य, योगस्य, अध्यात्मस्य च यात्रां आरभामहे।

॥ शुभं भवतु ॥


#आर्यावर्तः #ममपरिचयः #बालसंवादः#संस्कृतम् #संस्कृतभाषा #संस्कृतशिक्षणम् #बालसंस्कृतम् #योगः #योगदर्शनम् #वेदाः #उपनिषदः #अध्यात्मम् #भारतीयदर्शनम् #भारतीयसंस्कृतिः #भारतीयज्ञानपरम्परा #संस्कृतप्रेमः #ज्ञानम्#जिज्ञासा #Sanskrit #Yoga #IndianWisdom #IndianCulture

आर्यावर्तस्य परिचयः

 

आर्यावर्तस्य परिचयः

॥ ज्ञानं परमं ध्येयम् ॥

आर्यावर्तः भारतीयज्ञानपरम्परायाः, संस्कृतभाषायाः, योगस्य, अध्यात्मविद्यायाश्च प्रचार-प्रसाराय समर्पितः एकः विनम्रः प्रयासः अस्ति। अस्मिन् ब्लोगे भारतस्य प्राचीनायाः समृद्धायाः च ज्ञानपरम्परायाः विविधाः विषयाः सरलया, सुबोधया, यथासम्भवं प्रमाणाधारितया च शैल्या प्रस्तुताः भवन्ति।

संस्कृतं भारतस्य प्राचीनतमा समृद्धा च भाषा अस्ति। वेदाः, उपनिषदः, पुराणानि, दर्शनशास्त्राणि, काव्यानि, नीतिग्रन्थाः तथा विविधाः ज्ञानपरम्पराः संस्कृतभाषायामेव संरक्षिताः सन्ति। अतः संस्कृतभाषायाः अध्ययनं केवलं भाषायाः अध्ययनं न, अपितु भारतीयज्ञानस्य मूलस्रोतसां परिचयः अपि अस्ति।

अस्मिन् ब्लोगे संस्कृतभाषा, संस्कृतसाहित्यं, वेदाः, उपनिषदः, भगवद्गीता, योगदर्शनम्, भारतीयदर्शनानि, स्तोत्राणि, सुभाषितानि, अध्यात्मचिन्तनम् तथा भारतीयसंस्कृतिः इत्यादयः विषयाः विविच्यन्ते।

योगः भारतीयसंस्कृतेः अमूल्यः उपहारः अस्ति। पतञ्जलिमुनिना प्रतिपादितं योगदर्शनं मानवजीवनस्य आन्तरिकपरिष्कारस्य मार्गं दर्शयति। तस्मात् योगस्य शारीरिकपक्षेन सह तस्य मानसिकः, नैतिकः, आध्यात्मिकश्च पक्षः अपि अत्र विवेच्यते।

अध्यात्मस्य क्षेत्रे आत्मा, ब्रह्म, कर्म, ज्ञानम्, ध्यानम्, साधना, मोक्षः इत्यादीनां विषयाणां भारतीयशास्त्रीयदृष्ट्या परिचयः प्रदीयते। प्राचीनज्ञानं केवलं इतिहासस्य विषयः न भवेत्, अपितु वर्तमानजीवने अपि तस्य प्रासङ्गिकता ज्ञायेत—इति अस्य प्रयासस्य प्रमुखः उद्देशः अस्ति।

अस्माकं प्रयत्नः

अस्माकं प्रयत्नः अस्ति यत्—

“प्राचीनं ज्ञानं सरलतया जनानां समीपं नयेम,
संस्कृतभाषां जनजीवने पुनः प्रतिष्ठापयेम,
योग-अध्यात्मयोः वास्तविकं स्वरूपं प्रकाशयेम,
भारतीयज्ञानपरम्परां च नूतनपीढ्यै परिचाययेम।”

एषः ब्लोगः जिज्ञासूनां, विद्यार्थिनां, संस्कृतप्रेमिणां, योग-अध्यात्मयोः साधकानां तथा भारतीयसंस्कृतेः विषये रुचिं वहतां सर्वेषां कृते समर्पितः अस्ति।

भवतु सर्वेषां कल्याणम्।
भवतु ज्ञानस्य प्रसारः।
भवतु संस्कृतस्य संरक्षणं संवर्धनं च।

॥ सर्वे भवन्तु सुखिनः ॥

1 अप्रैल 2024

 



 


                                 भगवत्पाद शङ्कराचार्य

“अम्बा! सन्यासी भवामी” यह वाक्य जिनकी 

जिह्वा पर बाल्यकाल से ही स्थित रहा हो वो 

कोई सामान्य भारत का बालक नहीं था अपितु

 विश्व में अद्वैत वेदान्त ज्ञान द्वारा आत्मोद्धार का

 चिन्तन चिरन्तन प्रशस्त करने वाले भारतीय ज्ञान

 परम्परा के आदर्शभूत भगवत्पाद जगद्गुरु शङ्कराचार्य

 से आखिर आज कौन अपरिचित है? जिनके विषय

 में कहा जाता है-


“
अष्टवर्षे चतुर्वेदी द्वादशे सर्वशास्त्रवित्।

 षोडशे कृतवान् भाष्यं द्वात्रिंशे मुनिरभ्यगात्”।।


आप केरल प्रदेश के कलादी नामक गाँव में एक वेदशास्त्रपारङ्गत धर्मनिष्ठ ब्राह्मण के घर में प्रादुर्भूत हुए। बचपन से ही ईश्वरीय का दर्शन आप में होता रहा। जिस समय सम्पूर्ण भारत स्वस्वरूप से च्युत हो रहा था आपने उस समय अवतीर्ण होकर येन-केन प्रकारेण समाज में स्थित सम्पूर्ण अन्धकार का विनाश करके ज्ञान दीप शिखा का निश्छल आलोक प्रदान किया। आप साक्षात् देवाधिदेव महादेव के अवतार माने जाते हैं। आपके जीवन की अलौकिकता को देखते हुए इस बात में कोई सन्देह भी नहीं रह जाता है। आप एक वर्ष की उम्र में ही अपनी मातृभाषा में बातचीत करने लगे, दो वर्ष की आयु में ही माताद्वारा कथित पुराण-कथाओं को कण्ठस्थ करने लगे।

पाँच वर्ष की आयु में उपनयन-संस्कार करके आपको गुरु के पास अध्ययनार्थ भेज दिया गया और दो वर्षमें ही षडङ्गसहित वेदका अध्ययन कर आप प्रकाण्ड पण्डित हो गये। इसी समय इन्होने सन्यास लेने का विचार किया और माता से आज्ञा माँगी, परन्तु माता ने आज्ञा नहीं दी। आखिर एक दिन माता के साथ स्नान करने गये और पानी में डूबने लगे। आपने माता से कहा कि यदि तुम सन्यासी होने की आज्ञा दे दो तो शायद मैं बच सकता हूँ। माता ने पुत्र की आकस्मिक मृत्यु के भय से आज्ञा दे दी। बस आप उसी समय माता से विदा ले श्रीगोविन्दस्वामी के पास आये और दीक्षा ले ली। कुछ दिनों तक श्रीगुरुदेव की सेवा में रहकर आपने साधना की। एक दिन गुरुदेव जब समाधिमें थे, तब बडे जोरकी वर्षा हुई, जिससे सारा आश्रम पानी से घिर गया। श्रीशङ्कर ने अपने कमण्डल में सारे पानी को रोक लिया, जिससे आश्रम को कोई हानि न हो और न गुरुदेव को कष्ट हो। जब गुरुदेव की समाधि भङ्ग हुई और उन्होंने आपकी यौगिक सिद्धि देखी तो बडे प्रसन्न हुए और काशी जाकर ब्रह्मसूत्र की टीका करने की आज्ञा दी। सम्प्रति आप काशी आये और ब्रह्मसूत्रपर भाष्य की रचना की।

कहते हैं भगवान् विश्वेश्वर विश्वनाथ साक्षात् चाण्डालरूप में आपके सामने प्रकट हुए और आपसे वाद-विवाद किया। चाण्डाल के शास्त्रार्थ से चकित होकर आपने आत्मदृष्टि से विचार किया और साक्षात् भगवान् को सामने देख वन्दना की। भगवान् शङ्कर प्रसन्न होकर धर्मप्रचार करने की आज्ञा दी। इसी तरह वेदव्यासने आपके सामने प्रकट होकर आपसे शास्त्रार्थ किया, पीछे जब आपने पहचानकर उनका स्तवन किया तब व्यासजी ने अद्वैतवाद का प्रचार करनेकी आज्ञा दी और आपकी आयु 16 वर्ष से 32 वर्ष होने का वरदान दिया।

 तत्पश्चात् काशी में अपने विरोधियों को हराकर आपने सारे भारत का भ्रमण किया और सर्वत्र सनातनधर्मका प्रचारकर चारों दिशाओं में चार विभिन्न मठ स्थापित करके अपने चार प्रधान शिष्यों को धर्म प्रचार के लिये जगद्गुरु के पदपर बैठाया।


 आपने ब्रह्मसूत्र, दशोपनिषद् तथा गीता पर अपूर्व भाष्य लिखे तथा अन्य कितने ही ग्रन्थ और स्तोत्र रचे, जिनसे आज भी मनुष्यजातिका महान् कल्याण हो रहा है। योग विधा के आप एक सिद्ध साधक थे। परकायप्रवेश, भविष्यकी बात जान लेना आदि कितनी ही योगसम्बन्धी सिद्धियाँ भी आप में देखी गयीं। आपकी भगवद्भक्ति तो अपूर्व थी ही, जिसका प्रमाण आपके स्तोत्र दे रहे हैं। आपने अपनी भक्ति के बलरपर एक दरिद्र ब्राह्मणको धन-जन सम्पन्न किया था। अपनी वृद्धा माता को उनकी इच्छा के अनुरूप विष्णुलोक की प्राप्ति करायी थी। ज्ञान-विज्ञान के क्षेत्र में आपकी दी हुई ज्ञान राशि आज करोडोँ जन-मानस का कल्याण प्रशस्त कर रही हैं। आज के युवाओं के आदर्श स्वामी विवेकानन्द जी के भी जो आदर्श रहे हों वस्तुतः वो हम सभी के आदर्शभूत अपनी दिव्यतम कृतियों तथा स्वशिष्यों पर अद्भुत अनुग्रहता के कारण आज भी अपना आशीर्वाद प्रदान कर रहे हैं। ऐसे महापुरुषों का आगमन मानव जगत् के कल्याणार्थ ईश्वर अंश रुप में होता रहता है।

श्रीशुक्लयजुर्वेदीय रुद्राष्टाध्यायी

  श्रीशुक्लयजुर्वेदीय रुद्राष्टाध्यायी ॥ ॐ श्री गणेशाय नमः ॥ मङ्गलाचरणम् सरस्वती नमस्तुभ्यं वरदे कामरुपिणी। विद्यारम्भं करिष्यामि सिद्धि...